็นบุญคุณแล้ว”
“แต่ก็อีกล่ะนะ นี่ก็ผ่านมานานหลายปีแล้ว ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะจดจำมันได้สักแค่ไหน คงได้แต่ลองดูเท่านั้น เอาดาบของเจ้ามาให้ข้าซะ”
เฉินเฉียงส่งดาบดั้นเมฆให้กับราชาสวรรค์เพื่อขอคำแนะนำ อีกทางหนึ่งนั้นเขาต้องการรู้ว่าคนที่เคยสู้กับราชาสวรรค์นั้นคือพ่อของตนหรือซุนต้าฮู่
หลังจากรับดาบดั้นเมฆมาแล้ว ราชาสวรรค์ไม่ได้รีรอแต่อย่างใด เขาได้ทำการหมุนตัวในทันที
เป็นตอนนี้ที่เงาดาบมากมายได้สะท้อนไปมาทั่วห้อง เฉินเฉียงเองทำได้เพียงมองอย่างตะลึงพรึงเพริดเพียงเท่านั้นทำไม่ได้แม้แต่จะร้องห้าม
ไม่นาน ราชาสวรรค์ก็ได้แสดงกระบวนท่าทั้งเจ็ดออกมา
หลังจากเฉินเฉียงมองเพลงดาบทำลายวิญญาณที่ราชาสวรรค์แสดงให้เขาดูจนหมดแล้ว เขาบอกได้เลยว่า เพลงดาบทำลายวิญญาณที่ราชาสวรรค์ใช้นั้น อยู่ในระดับขั้นสูงเป็นอย่างน้อย
ราชาสวรรค์ได้วางดาบลงและไม่ได้มีความคิดที่จะร่ายรำต่อแต่อย่างใด “มันนานมาก ข้าเองก็จำมันได้เพียงเท่านี้ แต่เมื่อเทียบกับผู้การคนนั้นแล้ว นี่มันยังด้อยกว่ามาก”
หลังจากพูดจบ ราชาสวรรค์ได้หันไปหาเฉินเฉียงก่อนที่จะพูดออกมา “ตงเจี๋ยน ข้าเองก็ได้ใช้ทักษะดาบของเจ้าแล้วก็นึกขึ้นมาได้อย่างหนึ่งว่า เคล็ดวิชาที่ทั้งแข็งแกร่งและพลิ้วไหวแบบนี้จำเป็นต้องมีระดับการบ่มเพาะที่สูงล้ำ”
และต่อให้เจ้าในตอนนี้จะอยู่ในระดับนายพลทักษะพิเศษแล้วก็ตาม แต่เจ้านั้นเต็มที่ก็ควรจะใช้ได้ถึงกระบวนท่าที่หกเท่านั้น
ด้วยการ
