ปได้อยู่แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า”
ระหว่างที่เจิ้งตี้กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ได้กระโจนทะยานขึ้นกลางอากาศและบินไปทางทิศตะวันตก
“อย่าให้มันหนีไปได้”
จางหยวนนั้นเป็นนักรบผู้ฝึกฝนร่างกาย นี่ทำให้เขาตอบสนองได้เร็วกว่าใครในกองกำลังทั้งสอง
เฉินเฉียงผู้ซึ่งไม่อยากให้อมนุษย์คนนี้รอดไปได้ยิ่งกว่าใคร เขาได้ใช้ก้าวย่างสวรรค์ขั้นสุดยอดและทิ้งห่างจางหยวนไปในทันที
แต่ด้วยการที่เจิ้งตี้นั้นใช้การบินหนี นี่ทำให้เขาสามารถรักษาระยะห่างจากเฉินเฉียงเอาไว้ได้ จะเรียกได้ว่าระยะห่างของทั้งสองคนนั้นไม่ได้ลดหรือห่างจากเดิมเลยสักนิด
เจิ้งตี้ได้หันมามองดูสถานการณ์ก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นความเร็วของเฉินเฉียงที่ตามเขามาได้ แต่กระนั้น เขาก็ยังคงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและพูดออกมา “ฮ่าฮ่าฮ่า เฉินเฉียง อย่าเสียพลังงานของแกไปเฉยๆจะดีกว่า หากแกอยากจะจับข้าก็คงต้องไปหาปีกมาใส่สักคู่หนึ่งล่ะนะ วะฮ่าฮ่าฮ่า”
เฉินเฉียงได้กัดฟันของตนแน่น ก่อนที่จะนำธนูสีดำออกมาจากแหวนเก็บของ เขาถ่ายเทพลังสายเลือดลงไปและตั้งมั่นเล็งไปที่หลังของเจิ้งตี้และยิงออกไป
เจิ้งตี้ในตอนนี้ไม่ได้รู้สึกภยันตรายจากข้างหลังของเขาแต่อย่างใด เขายังคงกางปีกโบยบินด้วยความรู้สึกสาแก่ใจ แต่เพียงชั่วพริบตา ธนูพลังงานสายเลือดของเฉินเฉียงก็ได้ทะลุกลางอกของเจิ้งตี้ไปจนเป็นรูโหว่ใหญ่โต
เมื่อเห็นว่าเจิ้งตี้ร่วงหล่นลงสู่พื้น เฉินเฉียงก็รีบพุ่งไปหาศพของเจิ้งตี้ในทันที เมื่อม
