บทที่ 84 แก่นสายเลือดสัตว์ประหลาดระดับราชา
“เจ้าคือเฉินเฉียงรึ”
ผอ.เฉียนได้จ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าของเขาด้วยรอยยิ้มละไม
การที่ต้องมาเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ต่อหน้าทุกคนในสำนักแบบนี้ทำให้เฉินเฉียงอดไม่ได้ที่จะประหม่าอยู่บ้างเช่นเดียวกับตอนที่เขาพบอาจารย์ของเขา ฮู่ต้าไฮ่ในครั้งแรก แต่เขาก็ยังคงรักษาอาการได้ดีเฉกเช่นศิษย์คนหนึ่งและโค้งคำนับให้เล็กน้อย
แม้แต่ตอนที่ยืนต่อหน้ารองผอ.เขาก็ยังรู้สึกประหม่ามากกว่านี้เลยด้วยซ้ำ
ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นความคิดที่ว่านักรบสายเลือดระดับราชานั้นเป็นผู้ที่จะนำพาสันติสุขมายังเผ่าพันธุ์ด้วยก็เป็นได้
ถึงแม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่พบกัน แต่เฉินเฉียงก็อดที่จะคิดไปไกลไม่ได้เช่นเดียวกัน
ในฐานะอาจารย์ ต่อให้นี่เป็นแค่การวางท่า แต่นั่นย่อมส่งผลต่อเฉินเฉียงในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการวางตัวหรือภาพลักษณ์ ทุกอย่างเหล่านี้ย่อมส่งผลต่อการยอมรับนับถือของศิษย์ และนี่เป็นส่วนหนึ่งที่ใช้ตัดสินว่าสมควรจะถูกเรียกอาจารย์ได้รึเปล่า
อย่างน้อยๆในมุมมองของเขาแล้ว ผอ.เฉียนคนนี้ถือได้ว่าเป็นอาจารย์ที่มีคุณภาพสูงเลยทีเดียว
“ศิษย์ เฉินเฉียง เข้าร่วมกับแผนกวิชายุทธพิเศษได้เป็นเวลาสามเดือน ตอนนี้อยู่ในระดับทหารขั้นสูงครับ”
เฉินเฉียงได้รายงานข้อมูลของตนเองต่อผอ.เฉียนผู้ซึ่งอยู่ตรงหน้าเขา และนี่ทำให้ผอ.เฉียนพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ
“อื้มมมม… เฉินเฉียง ไม่เลวเลยจริงๆ ข้าได้ยินมาจากรองผอ.ว่าตัวเ
