บทที่ 81 ไม่มีใครเชื่อ
“เฉินเฉียง เกิดอะไรขึ้น”
ฮู่ต้าไฮ่ได้ถามออกมาทันทีเมื่อเห็นท่าทางของเฉินเฉียง
“อาจารย์….ที่ข้ากลับมาช้าเป็นเพราะข้าไปยังเขตแดนหมอกโลหิตมา”
“โอ้ ไม่ใช่ปัญหา ตราบใดที่เจ้ากลับมาได้อย่างปลอดภัย…..เดี๋ยว…เจ้าว่าไงนะ” ฮู่ต้าไฮ่นิ่งเงียบไปพักหนึ่ง นั่นก็เพราะเขารู้สึกว่าตัวเองได้ยินบางอย่างผิดไป หลังจากนั้นเขาจึงได้ถามออกมาอีกครั้ง “เฉินเฉียง เจ้าว่ายังไงนะ เขตแดนหมอกโลหิตเหรอ”
“เขตแดนหมอกโลหินเรอะ หึหึหึ ข้าก็ว่าอยู่ว่าคนอย่างเจ้าหายไปไหนซะตั้งนาน ช่างเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อว่าคนที่มีระดับทหารขั้นสูงอย่างเจ้าจะหลุดรอดออกมาจากเขตแดนหมอกโลหิตได้ทั้งๆที่มีชีวิตอยู่”
ในสำนักเต่าดำแห่งนี้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ และแน่นอนว่าจ้าวฮั่นผู้ซึ่งเป็นหลานของผู้อาวุโสลำดับสองอย่างเขาต้องรู้เรื่องนี้
จ้าวฮั่นค่อนข้างจะงงงวยเหมือนกันเมื่อได้ยินว่าเฉินเฉียงไปที่นั่นมา เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินเฉียงถึงได้โชคดีที่หลุดรอดจากโม่เสี่ยวจวงและคนอื่นๆที่เขาส่งไปฆ่า และกลับจากรังโจรออกมาอย่างปลอดภัยได้ยังไง
เช่นเดียวกับหลิวซวนเอ๋อ เธอก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับเขตแดนหมอกโลหิต
ด้วยการที่ผู้อาวุโสหลิวมีหลานสาวเพียงคนเดียว นี่จึงทำให้เขานั้นรักและเอ็นดูหลานสาวคนนี้อย่างหนัก โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าหลานของตนชอบออกไปทำภารกิจข้างนอกบ่อยๆ แน่นอนว่าเขาย่อมบอกข้อมูลของกอง
