งลองที่เก้าอี้ของเขาในห้องโถงนี้พร้อมกับจ้องมองเฉินเฉียงด้วยสายตาเย็นชา
“ศิษย์น้องน่าจะยังไม่เข้าใจในความหมาย สิ่งที่อาจารย์หมายถึงนั้นคือศิษย์ในแผนกวิชายุทธพิเศษนั้นล้วนแล้วแต่ถูกสอนให้เป็นคนตรงๆ ชนะก็คือชนะ แพ้ก็คือแพ้ พวกเราจึงไม่อาจจะเล่นตุกติกแบบการแกล้งยอมแพ้ในการประลองเป็นตายได้ ต่อให้นั่นจะทำให้ชื่อเสียงของพวกเราสูงขึ้นก็ตาม”
-เป็นเช่นนั้น-
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินแล้วก็เข้าใจในทันทีว่าทำไมตอนที่เขาพูดเรื่องนี้ออกมา ทั้งอาจารย์และศิษย์พี่ใหญ่มีใบหน้าที่บึ้งตึงอย่างสุดๆ ดูเหมือนว่าพวกเขานั้นคิดว่าที่เขาทำไปนั้นเป็นเพราะต้องการชื่อเสียงในสำนัก
ในความจริงแล้วเขานั้นเพียงต้องการจะดูดซับทักษะการฝึกฝนร่างกายเบื้องต้นของศิษย์พี่ของเขาผ่านการประลองเป็นตายเท่านั้น นั่นก็เพราะศิษย์พี่ของเขามีระดับทักษะอยู่ที่ขั้นสุดยอดแล้วนั่นเอง
-ใครจะไปคิดว่าเรื่องนี้มันต้องจริงจังถึงขนาดนี้-
แน่นอนว่าเขาในตอนนี้ไม่สามารถอธิบายเรื่องนี้ให้กระจ่างชัดได้ โดยเฉพาะต่อหน้าการจับจ้องของอาจารย์และศิษย์พี่ของเขาทุกคนแบบนี้
“ศิษย์เข้าใจแล้ว ศิษย์จะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีกในอนาคต”
เฉินเฉียงนั้นได้ยอมรับผิดแต่โดยดี และนี่ทำให้ฮู่ต้าไฮ่เริ่มผ่อนคลายขึ้นมา
“อย่าหลงมัวเมาไปกับความดีงาม อย่าได้ลุ่มหลงไปกับสิ่งยั่วยวน”
“เฉินเฉียง เกี่ยวกับความคิดแบบนี้ของเจ้านั้น ถึงแม้มันจะดูเล็กน้อยแต่ว่ามันย่อมส่งผลเสียต่อการบ่มเพาะของ
