บทที่ 44 ถูกปฏิเสธ
“ปรุง ปรุงยาสำเร็จจริงๆเหรอ”
จ้าวฮั่นที่มองเห็นฉากนี้แต่ไกลนั้น ได้มองไปยังเฉินเฉียงที่ในตอนนี้อยู่ท่ามกลางการรายล้อมของเหล่าศิษย์แผนวิชายุทธพิเศษด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่เห็นปรากฏอยู่เต็มใบหน้า เขาขมวดคิ้วแน่นพร้อมความเกลียดชังอย่างที่สุดที่บังเกิดขึ้นมาในใจ
ท่ามกลางเสียงที่พูดคุยกันด้วยความประหลาดใจของผู้คนนั้น จ้าวฮั่นกลับเงียบงัน
จ้าวฮั่นสามารถนึกภาพออกได้เลยว่าเฉินเฉียงที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับทหารขั้นสูงด้วยเวลาเพียงเดือนเดียวนั้นมีความสามารถมากแค่ไหน ยิ่งไปกว่านั้นคือด้วยทักษะการหลอมยาขนาดนี้ แน่นอนว่าสำนักต้องทุ่มเททุกสิ่งที่มีเพื่อชุบเลี้ยงอย่างแน่นอน
นี่ไม่มีทางเลยที่เขานั้นจะสามารถแก้แค้นเฉินเฉียงได้ด้วยเวลาอันสั้น
ยังไงก็ตาม เขาเชื่อว่าตราบใดที่เฉินเฉียงยังอยู่ในสำนักเต่าดำนี้ สักวันหนึ่ง เขาจะสามารถหาทางฆ่าเฉินเฉียงจนได้
และก็เป็นอย่างที่จ้าวฮั่นคิด ศักยภาพของเฉินเฉียงนั้นได้ทำให้เหล่าผู้บริหารระดับสูงและศิษย์ในสำนักจับจ้องกันเป็นตาเดียว
“เป็นไปได้ยังไงกัน ไอ้ขยะนี่เนี่ยนะจะเรียนการปรุงยาได้ในสิบวัน เมื่อไหร่กันที่วิชาเล่นแร่แปรธาตุง่ายดายขนาดนี้”
จ้าวหยางที่ยืนนิ่งอยู่นั้นได้บ่มพึมพำออกมา
“ผู้อาวุโสจ้าว ไม่ต้องสงสัยเรื่องนี้ไปหรอก อาจารย์เยว่แห่งหอข้อมูลได้ส่งข้อความมาบอกข้าแล้ว”
“เฉินเฉียงนั้นได้ไปหอข้อมูลเมื่อสิบวันก่อน เขายืมหนังสือออกไปมากมายและ