าตุนั้นมีสิทธิที่จะตั้งราคาในการขายยาให้กับศิษย์แผนกวิชายุทธพิเศษก็จริง แต่ความต้องการของจ้าวหยางนั้นถือว่าเกินเลยจากขอบเขตนี้ไปพอสมควร
อย่างไรก็ตาม ผอ.หวังนั้นยังไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา เฉินเฉียงนั้นเป็นศิษย์ของฮู่ต้าไฮ่ ก่อนที่ฮู่ต้าไฮ่จะตัดสินใจ ตัวเขาในฐานะรุ่นพี่ของมหาวิทยาลัยคนหนึ่งก็ไม่อาจตัดสินใจเรื่องนี้ได้เช่นเดียวกัน
“อาจารย์ เกิดอะไรขึ้นครับ ทำไมเรื่องนี้ถึงได้เกี่ยวกับศิษย์น้องเฉินกันล่ะ หรือว่าแผนกเล่นแร่หาเรื่องเพื่อไม่ให้ศิษย์ได้รับยาอย่างนั้นเหรอ”
หลู่ฟางถามออกมาด้วยความสงสัย
ด้วยการที่หลูฟางและพวกนั้นได้ออกไปทำภารกิจภายนอกสำนักและพึ่งจะกลับมาทำให้ไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างเฉินเฉียงกับแผนกเล่นแร่แปรธาตุและจ้าวหยาง
ฮู่ต้าไฮ่ไม่ได้อธิบายอะไรออกมา แต่ยังไงก็ตาม ไม่นาน หลู่ฟางและพวกก็ได้เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากการพูดคุยของศิษย์สำนักที่มุงดูเหตุการณ์
“ข้าบอกแล้วว่าเฉินเฉียงนั้นอวดดีเกินไป มันกล้าที่จะท้าสู้กับศิษย์น้องเฟิงแห่งแผนกเล่นแร่แปรธาตุและหลานของผู้อาวุโสจ้าว ยิ่งไปกว่านั้นคือมันกล้าที่จะชนะพวกเขาโดยไม่ไว้หน้ากัน และนี่เองทำให้มันนั้นต้องตกอยู่ในปัญหาแบบนี้”
“มันก็จริงที่จ้าวฮั่นนั้นเป็นหลานรักของผู้อาวุโสจ้าว พอนึกถึงว่าเฉินเฉียงนั้นมีระดับการบ่มเพาะที่ไม่สูงแต่กลับทรงพลังแบบสุดๆ ด้วยระดับการบ่มเพาะของเขาแล้วแต่กล้าชนะจ้าวฮั่นได้ นี่ไม่ได้ต่างจากกา
