ูกเหมารวมไปด้วยอยู่ดี”
กัวเหลียงและศิษย์คนอื่นๆได้ยืนตัวตรงอย่างอกผายไหล่ผึ่งและพูดออกมาอย่างพร้อมเพรียง “พวกเราเห็นด้วยกับการตัดสินใจของอาจารย์และศิษย์พี่ใหญ่ครับ/ค่ะ”
เมื่อได้ยินการสนทนาระหว่างฮู่ต้าไฮ่และศิษย์พี่ของเขาแล้วทำให้เฉินเฉียงนั้นรู้สึกปลาบปลื้มอย่างที่สุด เขาเดินเข้าไปหาฮู่ต้าไฮ่และพูดออกมา “อาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่ ทำไมทุกคนถึงต้องเข้ามาข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้กัน ทำไมไม่ปล่อยให้ศิษย์เป็นคนจัดการเองล่ะ”
“ไร้สาระ นรกสั่งให้เจ้าพูดออกมาแบบนี้รึไงกัน”
ฮู่ต้าไฮ่ได้พูดออกมาด้วยเสียงอันดังลั่น “เฉินเฉียง เจ้าไม่ได้อยู่คนเดียวแล้ว นับแต่เจ้าได้ตัดสินใจเข้าร่วมแผนกวิชายุทธพิเศษแล้ว เจ้าก็คือพวกพ้องของเรา”
“ถึงแม้ว่าอาจารย์จะต้องตัดสัมพันธ์กับไอ้พวกเล่นแร่ แต่นี่ก็ดีแล้ว ไอ้พวกที่ใช้ระดับการบ่มเพาะมาข่มขู่คนอื่นแบบนี้ ไอ้พวกคนที่ควรจะโดนตัดสินโทษต้องเป็นพวกมันต่างหากไม่ใช่พวกเรา หากจำเป็นจริงๆ อาจารย์คนนี้ก็แค่บากหน้าไปหาพวกบริหารเท่านั้น”
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงและหลู่ฟางนั้นจะจดจำความแค้นนี้เอาไว้เป็นอย่างดี
ต่อให้พวกเขาจะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากใคร แต่แผนกวิชายุทธพิเศษนั้นจะไม่ยอมเสียเกียรติด้วยเรื่องเพียงเท่านี้
เส้นทางแห่งการบ่มเพาะนั้น คุณธรรมต้องสำคัญที่สุด
และนี่เป็นโอกาสที่ฮู่ต้าไฮ่จะได้สั่งสอนศิษย์ของตน “ต่อให้ก้าวไปได้ถึงระดับราชา แต่หากจิตใจขาดคุณธรรม ฐานรากแห่งวิญญาณก็
