ผู้อาวุโสฉีได้ทำการน้อมคำนับหนึ่งทีก่อนที่ยืนตัวตรงและพูดออกมา “ผอ.กล่าวได้ถูกต้องแล้ว”
“ที่ผ่านมานั้นแผนกเล่นแร่แปรธาตุนั้นล้วนแล้วแต่ได้รับการปฏิบัติที่ดีมาจากขุมพลังต่างๆภายในสำนักมาโดยตลอด ถ้าไม่ใช่ว่ามีใครบางคนทำให้เรานั้นต้องยุ่งยากล่ะก็ ไคเหลียงคงไม่คิดจะเอ่ยปากราคาแพงเสียดฟ้าขนาดนั้น”
หลังจากพูดจบ ฉีเหรินและเฟิงไคเหลียงต่างก็หันไปมองเฉินเฉียง
เฉินเฉียงเองที่รู้สึกได้ว่าถูกจ้องมองด้วยสายตาเย็นชา เมื่อเขาเห็นก็ไม่ได้แสดงท่าทางทุกข์ร้อนแต่อย่างใด แม้แต่ใจเขานั้นกลับกำลังลุกไหม้ด้วยความไม่เป็นธรรม
นั่นก็เพราะถ้าเฟิงไคเหลียงไม่ขายขยะขวดนั้นด้วยราคาแสนแพงแล้ว เขาคงไม่ไปท้าสู้กับเฟิงไคเหลียง พอมาตอนนี้แผนกเล่นแร่แปรธาตุคิดจะโยนทุกอย่างให้เขานั้นรับผิดชอบ พวกนี้มันจะหน้าด้านเกินไปแล้ว
“เอาอย่างนี้เป็นยังไง ผู้อาวุโสฮู่ ถ้าทางแผนกไม่อาจยอมรับแต้มคะแนนหมื่นแต้มนี้ได้ ข้าก็จะไม่กดดันพวกเจ้า เรามาแลกเปลี่ยนด้วยวิธีการอื่น”
ฮู่ต้าไฮ่ หลู่ฟาง และคนอื่นที่ได้ยินต่างก็ขมวดคิ้วในทันที พวกเขาถามออกมาอย่างไว “วิธีอะไร”
ฉีเหรินได้ชี้ไปยังจ้าวหยางที่อยู่ข้างๆก่อนจะพูดออกมา “ต้องขอบคุณผู้อาวุโสจ้าวที่มาปรากฏตัวได้ทันเวลาจึงช่วยแผนกเล่นแร่แปรธาตุของพวกเราไว้ได้”
“ในเมื่อข้าสัญญาไว้กับผอ.ไว้แล้วว่าจะไม่สร้างเรื่องยุ่งยากให้กับแผนกวิชายุทธพิเศษอีกแล้วก็ตาม แต่เรื่องในวันนี้พวกเรายังไม่ได้รับการแก้ไ
