บใครคนใดเป็นอาจารย์ของข้าอีกนอกจากท่าน โปรดถอนคำสั่งด้วย”
“ต่อให้ไม่มีเม็ดยาทะลวงจุดลมปราณนี้ข้าเองก็ยังดิ้นรนไปถึงระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางได้ไม่ช้าก็เร็วอยู่ดี”
“หลู่ฟาง เลิกพูดจาไร้สาระซะ เจ้ารู้รึเปล่าว่านี่หมายความว่ายังไง หากเจ้าได้รับยานั่นล่ะก็ เจ้าสามารถก้าวขึ้นไปสู่ระดับนายพลขั้นกลางได้อย่างรวดเร็ว”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ ด้วยระดับการบ่มเพาะของเจ้าในตอนนี้ อาจารย์แทบไม่เหลืออะไรที่จะชี้แนะเจ้าได้แล้ว”
ฮู่ต้าไฮ่ได้พูดออกมาด้วยท่าทางจริงจัง
หลู่ฟางได้ส่ายหัวไปมาพร้อมบอกกับความรู้สึกในใจ “อาจารย์ ข้าไม่สนใจเรื่องนั้น หากว่าข้าเปลี่ยนใจและน้อมรับใครบางคนเป็นอาจารย์เพียงเพราะต้องการยกระดับการบ่มเพาะละก็ นั่นแสดงว่าข้านั้นไม่ได้ให้ค่าตัวเอง ท่านอาจารย์นั้นทุ่มเททุกอย่างให้กับข้าจนกว่าจะมีข้าในวันนี้ได้ นี่ทำให้ข้านั้นจดจำได้อย่างฝังใจ”
จ้าวหยางที่มองเหตุการณ์นี้อยู่ข้างๆ แค่เห็นก็รู้แล้วว่าเขานั้นไม่มีทางที่จะได้รับหลู่ฟางมาเป็นศิษย์ได้แล้ว นี่ทำให้เขายกมือขึ้นมาและพูดขึ้นว่า “ผู้อาวุโสฉี เรื่องนี้ช่างมัน แต่ถ้าผู้อาวุโสไม่ว่าอะไรข้าขอออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้หน่อยก็แล้วกัน”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ตกลง บอกความต้องการของผู้อาวุโสออกมาได้เลย”
หลังจากผู้อาวุโสฉีเห็นด้วยแล้ว จ้าวหยาางได้เดินไปหาฮู่ต้าไฮ่ก่อนที่จะชี้ไปยังเฉินเฉียงที่ในตอนนี้ยืนอยู่ข้างหลังฮู่ต้าไฮ่และพูดขึ้นมา
“อาจารย์ฮู่ ตราบใด
