กทำภารกิจ เขานั้นจะมีโอกาสดูดซับทุกอย่างที่ศิษย์พี่ของเขานำกลับมาอย่างแน่นอน
“ศิษย์น้อง น่าเสียดายนะที่เจ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง เจ้าลิ่นนี่ไม่เพียงจะมีพลังป้องกันและโจมตีที่สูงล้ำเท่านั้น แม้แต่ทักษะการขุดเจาะของมันที่ทะลวงภูเขาได้อย่างง่ายดายนั้นทำให้ศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้าต้องเสียเวลาแบบสุดๆ”
ในขณะที่ศิษย์สำนักที่ร่วมทำภารกิจกับหลู่ฟางอยู่นั้นได้บอกเล่าเฉินเฉียงเกี่ยวกับความยากลำบากของศิษย์พี่ใหญ่อยู่ เมื่อเฉินเฉียงดูดซับพลังงานได้แล้ว ในที่สุดเขาก็ยืนขึ้น
หลู่ฟางเองได้เก็บตัวลิ่นกลับเข้าไปและพูดขึ้นมา “ฮ่าฮ่าฮ่า ศิษย์น้องเฉิน เจ้ากลับไปหาอาจารย์ก่อนแล้วกัน เดี๋ยวข้ายังมีเรื่องที่ต้องทำเกี่ยวกับภารกิจอยู่ เดี๋ยวข้าเสร็จแล้วจะรีบกลับไปยังบ้านของอาจารย์”
เฉินเฉียงได้พยักหน้ารับ “ได้ครับศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ทุกท่าน งั้นข้าขอตัวกลับไปรอที่บ้านพักของอาจารย์ก่อนครับ”
หลังจากกล่าวลาทุกคนแล้ว เฉินเฉียงก็ได้กลับไปถึงบ้านพักของฮู่ต้าไฮ่
“อ้าว ศิษย์น้อง ทำไมเจ้าอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะ ศิษย์พี่ใหญ่กับคนอื่นๆพึ่งจะออกไปเองนะ เจ้าควรจะไปพบพวกเขาก่อน”
เมื่อเข้ามาในบ้าน กัวเหลียงได้ออกมาต้อนรับเฉินเฉียงพร้อมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงภูมิใจ
“ศิษย์พี่กัว ข้าไปพบศิษย์พี่ใหญ่มาแล้วล่ะ พี่เขามีเรื่องที่ต้องทำเกี่ยวกับภารกิจก่อนจึงให้ข้ากลับมารอที่นี่”
“โอ้ เจ้าพบศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้าแล้วนี่เอง ฮ่าฮ่าฮ่า ดีแล้ว วัน