บทที่ 35 อีกหนึ่งการประลอง
นักเรียนกว่าร้อยคนในตอนนี้ต่างก็ได้รวมตัวกันอยู่รอบเวที
ที่เฉินเฉียงและศิษย์พี่ของเขาไม่รู้ก็คือไม่เพียงแค่เฟิงไคเหลียงเท่านั้นที่มาที่นี่ แม้แต่อาจารย์ของเขานั้นก็ยังมาด้วย
“ข้าจำเจ้าได้ เจ้ามันไอ้ตัวขยะที่มาหาข้าให้ช่วยทดสอบสายเลือดให้”
ในทันทีที่ทั้งสองได้พบกันนั้น เป็นเฟิงไคเหลียงที่เปิดฉากพูดออกมา ในตอนนี้แค่ดูก็รู้แล้วว่าไม่ได้มีการให้เกียรติกันเลยสักนิด
และนี่เองก็เป็นครั้งที่สองแล้วที่เฟิงไคเหลียงกล้าที่จะเรียกเฉินเฉียงว่าขยะ อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นไม่ได้มีท่าทีโกรธแค้นแต่อย่างใด เขานั้นทำเพียงโค้งคารวะด้วยรอยยิ้ม
“ศิษย์พี่เฟิง ข้าต้องขอโทษด้วยจริงๆที่การพลั้งปากของข้านั้นทำให้ศิษย์พี่ต้องตื่นแต่เช้า ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันนะพอข้ารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ท้าประลองเสร็จไปแล้ว”
“และด้วยเหตุนี้ทำให้ข้านั้นถูกอาจารย์ดุเป็นการใหญ่เลย”“ข้านี่นะช่างไม่ประมาณตนเลยจริงๆ”
“หากว่านี่ไม่ใช่เพราะเป็นกฎอันเข้มงวดที่สำนักตั้งเอาไว้ล่ะก็ ข้าคงคิดจะไว้หน้าโดยการยกเลิกการประลองไปแล้ว แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ข้าเองคงต้องให้ศิษย์พี่เฟิงนั้นแสดงความเมตตากันบ้างเวลาอยู่บนเวทีนะครับ”
“ฮึ่ม ใครก็ตามที่ลงคะแนนไปฝั่งเจ้านี่คงต้องรู้สึกเสียดายแต้มคะแนนเป็นแน่ถ้ารู้ว่าการท้าประลองนี้เกิดจากความโง่ของเจ้า หึหึหึ”
เฟิงไคเหลียงหันหัวไปอีกทางโดยไม่แยแสพร้อมทั้งผู้ติดตามมากมาย เฉินเ