แต่ตัวเฟิงไคเหลียงก็ไม่ยังคงตั้งท่าองอาจรออยู่เฉยๆไม่คิดจะลงมือ
ไอ้ฉิบ…ถ้าเขารู้ว่าไอ้เด็กนี่ไม่คิดจะลงมือล่ะก็เขาคงไม่เลือกสนามประลองกลางคืนให้วุ่นวาย เขานั้นต้องการให้ไอ้เด็กนี่เสียหน้าแบบสุดๆ มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นที่จะทำให้จิตใจแห่งความเกลียดชังของเขาถึงจะจางหายไป
ภายใต้สภาพไร้ตัวตน เฉินเฉียงได้ค่อยขยับตัวอย่างระมัดระวัง และในตอนนี้ เขาเหลือเพียงอีกสามเมตรเท่านั้นถึงจะเข้าประชิดตัวเฟิงไคเหลียง เป็นตอนนี้ที่เขาได้ทดลองทักษะใหม่ การสะกดจิต
คลื่นพลังจิตได้ถูกปล่อยออกไปโดยเฉินเฉียง และแปรเปลี่ยนไปประดุงดั่งตาข่ายไปคลุมจับเฟิงไคเหลียง
คลื่นเสียงเบาๆได้บังเกิดขึ้นเมื่อตาข่ายพลังจิตจับกุมไปยังเฟิงไคเหลียง มันเป็นเสียงที่เรียวแหลมเล็กจนทำให้ในตอนนี้เฟิงไคเหลียงเริ่มอดรนทนไม่ไหว
เฟิงไคเหลียงในตอนนี้อยู่ในสภาพเคลิบเคลิ้มและรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า เฉินเฉียงได้ยืนขึ้นและเดินตรงไปหาเฟิงไคเหลียง
“ไอ้ระยำ ไม่ใช่ว่าเจ้าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งมากนักไม่ใช่รึไง ไอ้ตัวจองหองอย่างแกกลับกล้าที่จะทำให้ข้าคนนี้ต้องทนเจ็บปวดทรมานทั้งคืนเพราะไอ้น้ำยาหลอมร่างกายคุณภาพต่ำแต่แพงหูฉี่นั่น วันนี้ ข้าขอดูหน่อยเถอะว่าไอ้ตัวจองหองอย่างเจ้าจะทำอะไรข้าได้”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงก็ใช้ฝ่ามือตบไปที่ใบหน้าของเฟิงไคเหลียงจนดังลั่น
เมื่อถูกตบไปแล้ว ใบหน้าของเฟิงไคเหลียงก็บิดเบี้ยวไปในทันที และเป็นตอนนั้นเองที่เขาได้ลืมตาต
