น พวกมันทำเพียงแค่จับจ้อง และเดินอาดๆไปมาอย่างเกียจคร้าน
ภายในห้อง มีโต๊ะตัวหนึ่งที่อยู่ตรงหน้าฮู่ต้าไฮ่ได้แตกละเอียดอยู่กับพื้น เมื่อเขาได้เห็นกัวเหลียงและเฉินเฉียงแล้วก็ได้พ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง
“ทำความเคารพท่านอาจารย์”
กลัวเหลียงและเฉินเฉียงทำการโค้งคำนับและกล่าวคำเคารพออกมาอย่างแผ่วเบา
ฮู่ต้าไฮ่ที่เห็นฉากนี้ เขานิ่งคิดพักหนึ่งก่อนที่จะใช้มือลูบหัวตัวเองและถอนหายใจอีกครั้ง “ช่างมันเถอะ ข้าคงได้แต่โทษตัวเองที่มีโชคในการได้รับลูกศิษย์ที่แสนแปลกประหลาดเช่นเจ้า”
“เฉินเฉียง ในเมื่อเจ้านั้นได้กลายเป็นศิษย์ของข้าแล้ว เจ้า ต้องฝึกและบ่มเพาะอย่างหนักในอนาคต”
“หากเจ้าเป็นลูกผู้ชาย เจ้าต้องฝึกอย่างหนักกว่าปกติเป็นสิบเท่าเพื่ออาจารย์และเป็นการอุดปากเหล่าผู้คนที่ดูถูกผู้คนแบบนั้น”
“อย่าเป็นกังวลท่านอาจารย์ ศิษย์จะไม่ทำให้ท่านต้องผิดหวัง”
เฉินเฉียงได้กล่าวคำมั่นออกมาอย่างแข็งขัน นี่ทำให้ฮู่ต้าไฮ่รู้สึกดีขึ้นได้บ้าง
“กัวเหลียง พาเฉินเฉียงไปที่ห้องพักของเขา และพรุ่งนี้ค่อยพาเฉินเฉียงมาหาข้า”
“ทราบแล้วครับ ท่านอาจารย์”
กัวเหลียงและเฉินเฉียงได้คำนับฮู่ต้าไฮ่อีกครั้งแล้วเดินจากไป
หลังจากเดินไปได้เกือบๆพันเมตร ทั้งสองก็ได้มาถึงหน้าสวนหย่อมแห่งหนึ่ง
“ศิษย์น้องเฉิน นี่คือที่พักของเจ้า จัดของซะและวันนี้ก็พักที่นี่ได้เลย”
เฉินเฉียงได้มองไปยังบ้านที่แลดูทรุดโทรมหลังหนึ่งที่น่าจะเป็นที่พักของเขา แ
