ยู่กลางอากาศ เขาได้ทำการเหยียบอากาศอย่างรวดเร็วจนอากาศที่ปลายนิ้วเท้าต้องเกิดการสั่นไหวจากการที่เคลื่อนไหวหลบเลี่ยงปลายเท้านี้ไม่ทัน และนี่ทำให้บังเกิดย่างก้าวที่สองขึ้น
ดังคาด เขาไปได้ไกลกว่าสามร้อยเมตร
โดยไม่หยุดยั้ง เฉินเฉียงได้ใช้ย่างก้าวที่สามในทันที
หลังจากย่างก้าวที่สาม เฉิงเฉียงก็ได้ไปปรากฏอยู่ที่กลางเขาของอีกฟากฝั่งเขาเรียบร้อยแล้ว
“แต้งงงงงง”
เสียงโลหะดังสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วภูเขาบังเกิดขึ้น
“กระดิ่งงงง? ห้ะ กระดิ่งเตือนของสำนักเต่าดำเหรอ”
เหล่าลูกศิษย์แห่งสำนักเต่าดำในตอนนี้ยืนขึ้นมาในทันทีพลางจ้องมองไปยังทางด้านภูเขาด้วยท่าทีอันหลากหลาย
ไม่นานนัก สุ้มเสียงหนึ่งก็ได้ดังขึ้นมาจากกำไลสื่อสาร
“ผู้เข้าสอบเฉินเฉียงได้ผ่านการทดสอบข้ามผ่านอันตราย ค่าคะแนนการหยิบยืมพลังงานจากสภาพแวดล้อม…. ศูนย์”
กำไรสื่อสารได้เงียบงันไปพักใหญ่ หลังจากนั้นก็ได้บังเกิดเสียงโกลาหลขึ้นในทันที
“ยังไงข้าว่าเรื่องนี้ต้องมีลับลมคมในแน่ๆ”
“ข้าไม่เชื่อหรอกว่าแค่นักรบสายเลือดทหารขั้นกลางจะข้ามเหวนั่นได้โดยไม่ใช้ตัวช่วยอะไรเลยน่ะ”
“ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ”
“ข้าว่าต้องคนประเภทกินองุ่นแต่ไม่รู้จักองุ่นแบบเจ้าเยอะแหงๆ”
“ลืมไปแล้วรึเปล่าว่ากำไรมีระบบสัญญาณภาพน่ะ”
“ข้าเห็นแล้วนะ น้องชายคนนั้นมีสมรรถนะร่างกายที่สูงล้ำมากเลย ไม่สิ ต้องเรียกว่าศิษย์น้องแล้วสินะ”
“เพียงการกระโดดครั้งเดียวของเขาก็เกินกว่าแปดร้อยเมตรไ
