บทที่ 25 ด่านสอง
หลังจากศิษย์พี่กัวจากไป เสียงหัวเราะเสียงหนึ่งก็ได้ดังขึ้นมาจากกำไลสื่อสาร
“เฮ้ออออ ไม่นึกเลยว่าศิษย์พี่กัวนั้นจะไปช่วยเด็กใหม่โดยไม่ได้ตั้งใจ นี่เขาจะรอดจากหนี่เฟิงไหมนั่น”
“พูดอยากแฮะ หนี่เฟิงเองก็ได้ชื่อว่าเจ้าอารมณ์อยู่แล้ว แถมในครั้งนี้ศิษย์พี่กัวเองยังผิดเต็มๆอีกด้วย เอางี้ดีรึเปล่ามาพนันกัน เรามาพนันกันว่าศิษย์พี่กัวนั้นจะรอดออกมาได้ในสภาพไหน”
“ก็ดีนะ ข้าลง 50 แต้ม ศิษย์พี่กัวน่าจะออกจากบ้านมาไม่ได้สักหนึ่งวันแล้วกัน”
เพื่อนพ้องที่ไร้หัวใจกลุ่มนี้ยังคงพนันกันต่อ
“หยุดก่อนเลย ก่อนจะพนันเพิ่ม ข้าว่าเรามาเคลียร์ของเก่ากันก่อนดีกว่า ตอนนี้ข้าชนะ 50 แต้มเป็นของข้า หลูซี่ จ่ายมาเลย”
“เอาแล้วไง นี่ข้าเสียไปร้อยคะแนนแบบนี้เลยเหรอเนี่ย แม่…เอ๊ย ใครจะไปคิดว่าแค่นักรบสายเลือดระดับทหารขั้นกลางจะผ่านการทดสอบได้แบบนี้ แถมยังทำลายสถิติสำนักนี่อีก ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด”
“จิ๊บๆน่า ข้ารักษาสัญญาอยู่แล้ว เอ้านี่ 50 แต้มของเจ้า”
หลูซี่นั้นจ่ายเงินออกไปด้วยความยินดียิ่ง “ไม่เลวเลยจริงๆ ข้าได้กำไรมาตั้ง 400 แต้ม หากว่าข้ายังเล่นพนันต่อไปนี่ไม่ใช่ว่าข้าจะกลายเป็นเจ้าธนาคารเลยรึไง”
แต่ในทันทีที่เสียงของหลูซี่พูดจบลง เสียงเบาๆเสียงหนึ่งก็ได้ดังขึ้นมาจากกำไรสื่อสาร “พี่หลู ดูเหมือนว่าพี่จะยังไม่ได้ให้แต้มข้าที่ชนะพนันห้าร้อยแต้มเลยนา… หรือพี่ลืมไปแล้วว่าข้าชนะพนัน”
หลูซี่ที่ได้ยินดังน
