ม มาพนันกันดีกว่าไอ้เด็กนั่นจะออกมาทันเวลาได้รึเปล่า ว่าไง”
“เหลาซี่ เอาดิ ข้าลงก่อนเลย 50 แต้ม ไอ้หนูนั่นออกมาไม่ได้หรอก”
“ข้าลง 70 ไอ้หนูนั่นออกมาไม่ได้เหมือนกัน”
“เสี่ยวรุย เจ้าจะบ้าเหรอ นักรบสายเลือดระดับทหารเนี่ยนะ แถมยังขั้นกลางอีก ไอ้คนแบบนั้นจะทำอะไรได้ ข้าว่าเจ้าต้องแพ้แน่ๆ” “ร้อยแต้มเลย ข้าว่าไอ้เด็กนั่นออกมาไม่ได้”
ทันทีที่เฉินเฉียงเข้าไปในป่า เสียงจากกำไลข้อมือก็ได้ดังออกมา
-ไอ้พวกนี้เอาข้าไปพนันกันเรอะ-
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะไม่เข้าใจว่าแต้มในที่นี้หมายถึงอะไรก็ตาม แต่เท่าที่ฟังดูแล้วน่าจะเป็นที่ทำให้ใช้ในสำนักเต่าดำ และมูลค่าของมันนั้นสมควรที่จะไม่ด้อยไปกว่าแก่นคริสตัลถึงแม้ว่าด่านนี้สำหรับเขาแล้วไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ในเมื่อมีโอกาสมาตรงหน้า เขาก็ต้องหาโอกาสฉวยแก่นคริสตัลมาครองให้จงได้
“รุ่นพี่ ข้าเฉินเฉียงคนที่กำลังสอบอยู่นี่ ในเมื่อพวกพี่กำลังเล่นสนุกกันข้าก็ขอแจมด้วยสักหน่อยได้รึเปล่า”
“ในเมื่อตอนนี้ข้ายังไม่มีแต้ม ไม่สิ ข้ายังไม่รู้ว่าแต้มคืออะไร เอาเป็นว่าข้าค่าลงปากเปล่าก่อนได้รึเปล่า แล้วข้าจะจ่ายคืนให้ทีหลัง ว่ายังไง”
หลังจากส่งข้อความเสียงไปแล้ว เฉินเฉียงก็นิ่งเงียบรอคำตอบอยู่เกือบนาที
เหล่ารุ่นพี่ที่กำลังลงพนันกันอย่างมีความสุขอยู่นั้น ใครจะไปคิดว่าคนที่โดนนำมาเล่นพนันจะคิดเข้าร่วมด้วย นี่ทำให้การพนันครั้งนี้น่าสนใจขึ้นไปอีก
“โอ้..เฉินเฉียงสินะ ในเมื่อเจ้ายังไม่
