คลื่อนไหวผ่านป่านี้ไปในห้านาที แต่ในเมื่อศิษย์พี่กัวผู้นี้ดีกับเขา เขาเองก็คงต้องไว้หน้ากันสักหน่อย
-เอาเถอะ เห็นแกหน้าจางหยวน ไว้หน้าหน่อยก็ได้-
ในที่สุด เฉินเฉียงก็เดินออกจากป่าได้สำเร็จโดยใช้เวลาเพียงเก้านาทีห้าสิบวินาที
ติ้ง ศิษย์ผู้สอบเข้าเฉินเฉียงได้เดินออกจากด่านแรกได้สำเร็จ เวลาที่ใช้ เก้านาทีห้าสิบวินาที
นักเรียนทุกคนที่ใส่กำไรนี้เมื่อได้ยินข้อความเสยงนี้แตกตื่นกันในทันที
“เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น ศิษย์ผู้สอบเข้า พูดเป็นเล่นน่า”
“แม้แต่ศิษย์ทางการยังใช้เวลาอย่างน้อยยี่สิบนาทีเลยนะถึงจะผ่านป่านั้นได้น่ะ”
“ไอ้คนนี้อาจจะได้ข้อมูลภายในไปก็ได้นะ อาจจะมีศิษย์เก่าบางคนช่วยเขาก็ได้”
“ไปสืบมาเดี๋ยวนี้ พวกเราต้องสืบให้รู้ความจริงให้ได้ สืบมาให้ได้ว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในสำนักเต่าดำของเราได้ยังไงกัน ไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าแหกกฎของพวกเราตั้งนำพวกมันมาลงโทษให้ได้”
“ใครเป็นผู้ดูแลการสอบนี้”
“นี่มันรับเงินจากใครมารึเปล่าเนี่ย จะไม่โกงไปหน่อยรึไง หรือจะคิดว่าคนอื่นโง่เง่ากัน”
ศิษย์พี่กัวที่ในตอนนี้กำลังฮัมเพลงอยู่ในห้องหลังจากเดินออกมาจากป่าได้แล้วนั้นก็ต้องตกตะลึงในทันทีเมื่อเขาได้ยินเสียงของผอ.ที่ถามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ผอ. ข้าเองครับที่เป็นผู้คุมสอบ”
“ฟังข้าก่อนนะครับ ข้าไม่มีเรื่องลับลมคมในแบบนั้นแน่นอน”
“เจ้าเด็กใหม่นั้นได้รับการแนะนำมาจากตึกจอมพลเหมันต์จันทรา และเป็นจางหยวนที่เคยเป็นศิ
