บทที่ 20 ไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อผู้ควบคุมจ้าวได้เห็นลักษณะของเม่นเกราะที่กำลังค่อยเข้ามาแล้วก็ต้องถึงกับขมวดคิ้วในทันที “จากขนาดของมันนั้น ถึงแม้จะเท่ากับระดับทหาร แต่จากหนามของมันนั้นบ่งบอกว่าเป็นระดับนายพล”
เมื่อทุกคนได้ยินคำว่าระดับนายพล นี่ทำให้ทุกคนนั้นถึงกับหน้าถอดสีในทันที มีเพียงนักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณไม่กี่คนเท่านั้นที่ตั้งท่าเตรียมพร้อมจะต่อสู้
“ทุกคน อย่าแตกตื่น”
ผู้คุมจ้าวคนนี้ ตัวเขานั้นอยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นกลาง เมื่อเห็นทุกคนตกอยู่ในสภาพตื่นตระหนกจึงได้รีบพูดออกมา “เมื่อข้าอยู่ที่นี่แล้วอย่าได้กลัวไป เสี่ยวจาง เข้าไปดูก่อน”
นายพลจางพยักหน้ารับก่อนที่จะตั้งท่าเท้าแล้วทำการทะยานตรงไปยังเม่นเกราะในทันที เพียงชั่วพริบตา เขาก็ไปปรากฏอยู่ในระยะเกือบหกสิบเมตรเรียบร้อยแล้วแต่เมื่อเขานั้นได้กำลังจะร่อนลงสู่พื้นก็ต้องประหลาดใจไม่น้อย เพราะว่าที่เขาเห็นนั้นคือเม่นเกราะที่มีร่างเพียงครึ่งเดียว
“…..เป็นเจ้าเหรอ”
เมื่อนายพลจางได้เห็นใบหน้าของคนที่อยู่ภายใต้หนังเม่นเกราะ เขาเองก็อดที่จะแสดงท่าทางประหลาดใจไม่ได้
เฉินเฉียงเองเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็เงยหน้าขึ้นมาเห็นนายพลจางพอดี
และนี่ แสดงว่าตัวเขานั้นออกจากอาณาเขตรังหมาป่าแสงจันทร์เรียบร้อยแล้ว
“ผู้การจ้าว นี่คือเฉินเฉียง เฉินเฉียงจากอาณานิคมเขาหมาง”
นายพลจางตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดังลั่นราวกับต้องการสรรเสริญว่าเฉินเฉียงนั้น
