บทที่ 19 กลับไปอย่างสมเกียรติ
เมื่อได้คิดว่าภัยคุกคามของเขาในตอนนี้ก็น่าจะหมดลงแล้ว เฉินเฉียง ผู้ซึ่งระแวดระวังในทุกสิ่งก็ไม่ประมาทที่จะหลงลืมตรวจสอบโดยใช้การตรวจจับด้วยเสียงกับพื้นที่ภายในถ้ำแห่งนี้
บุคคลเช่นนี้ย่อมไม่ตกตายโดยง่าย
แน่นอนว่าหลังจากตรวจสอบแล้วเขาก็ได้พบว่าในถ้ำนั้นยังมีเม่นเกราะอยู่อีก
อย่างไรก็ตาม จากขนาดตัวของเม่นเกราะที่เขารับรู้ได้นั้นเล็กกว่าเจ้าสองตัวนี้มาก และมันก็ดูเหมือนจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นที่ด้านนอก โดยตอนนี้มันเหมือนจะทำอะไรบางอย่างอยู่ที่มุมถ้ำก็ไม่รู้
หลังจากโยนร่างของเม่นเกราะสองตัวทิ้งไป เฉินเฉียงก็ได้สวมหนังเม่นเกราะตัวใหญ่อีกครั้งและได้เดินเข้าไปในถ้ำ
ถ้ำนี้มีความลึกเพียงห้าเมตรเท่านั้น แต่พื้นที่ภายในทั้งหมดอยู่ที่ประมาณสิบตารางเมตร
แต่กลับมีกลิ่นที่โชยออกมาทำให้เขานั้นต้องรีบใช้มือบีบจมูกของตน
ด้วยการที่ว่าเม่นเกราะนี้เป็นสัตว์กินเนื้อ ต่อให้ไม่พบเศษซากร่างภายในถ้ำ แต่ภายในนั้นก็ยังมีกลิ่นเนื้อเน่าตลบอบอวล
เม่นเกราะตัวน้อยที่อยู่ตรงมุมถ้ำนี้มีขนาดเท่ากับกระต่ายตัวเล็กๆ มันน่าจะพึ่งเกิดมาได้ไม่นาน หลังจากมันเห็นเฉินเฉียงในร่างของเม่นเกราะแล้ว มันก็ได้ร้องออกมาอย่างมีความสุขพร้อมทั้งทำการตะกุยใส่อย่างใสซื่อ
จะน่ารักเกินไปแล้ว
เจ้าตัวน้อยน่ารักนี่ทำให้เฉินเฉียงต้องจ้องมองอยู่นาน
ความจริงเฉินเฉียงในตอนนี้อยากจะเดินเข้าไปกอดเจ้าตัวน้อย
