้นเพิ่มขึ้นอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นคือในครั้งนี้เขาได้ทำการปลุกสายเลือดเพิ่มเติมขึ้นมาอีกหนึ่งสาย นี่ก็ยังไม่แปลกเท่าไหร่นัก แต่ที่ทำให้เขาแปลกใจที่สุดในตอนนี้ก็คือทักษะภาษาสัตว์ที่มีอยู่ในรายการทักษะของเขา
จะบอกว่าเขานั้นสามารถพูดกับหมาไม้สายฟ้าได้อย่างนั้นเหรอ
….ถ้าอย่างนั้นแล้วทำไมทักษะนี้ถึงไม่ปรากฏออกมาตอนที่เขาดูดซับกระต่ายสายฟ้าล่ะ ไหนจะเขียนไว้ว่าภาษาสัตว์นี่อีก
ในระหว่างที่คิดอยู่นั้น เฉินเฉียงก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังมาแต่ไกลและพุ่งตรงมาทางเขา
โดยไม่ต้องคิดมาก เฉินเฉียงในตอนนี้ได้กระโดดเข้าไปในกอหญ้าข้างๆอย่างรวดเร็วก่อนที่จะใช้ทักษะไร้ตัวตนในทันใด พร้อมทั้งใช้การตรวจจับด้วยเสียงในทันที
“ควิชชช ควิชช”
เสียงนี้ทำให้เขานั้นรู้ว่าเป็นหมาไม้สายฟ้าสองตัวปรากฏตัวขึ้น
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้ยังซุกซ่อนอยู่ในพงหญ้านั้น ตัวเขารู้สึกประหลาดใจขึ้นมาในทันที เพราะในตอนนี้เขานั้นกลับเข้าใจความหมายของเสียงร้องของหมาไม้สองตัวนี้
“พี่รอง พวกเรามาช้าไป น้องสาวเจ็ดตายลงอย่างโหดร้ายมากๆ”
“น้องห้า ตอนที่พวกเขาได้ยินน้องเจ็ดร้องออกมาเมื่อกี้ ฉันบอกแกแล้วให้รีบมาด้วยกัน แต่แกมัวแต่อ้อยอิ่ง เป็นยังไงล่ะ ตอนนี้น้องเจ็ดก็ตายแล้ว แล้วทีนี้พวกเราจะไปบอกพ่อยังไง ห้ะ” เมื่อมันพูดจบก็ได้ทำการข่วนไปที่อีกตัวอยู่หลายที
“เดี๋ยวสิพี่ อย่าพึ่งมาเล่นงานกันสิ ดูก่อน น้องเจ็ดพึ่งจะตายได้ไม่นาน ไอ้ตัวที่ฆ่าต้องอยู่แถวนี
