บทที่ 8 ข่าวร้ายมาเยือน
“ปู่ซุน ข้าเปิดจุดตันเถียนได้แล้ว”
เฉินเฉียงวิ่งกลับมาหาผู้อาวุโสซุนด้วยความตื่นเต้นพร้อมบอกผลสำเร็จให้ได้รับรู้
“โอ้…เอ็งแค่เปิดจุดตันเถียนได้จุดแรกหลังจากใช้เวลากว่าครึ่งเดือน จะดีใจไปเพื่อ?”
“ตาแก่คนนี้ล่ะสงสัยจริงๆว่าทำไมเอ็งถึงได้ใช้เวลามากมายขนาดนี้” “เหอะ ตอนข้านะ……. ช่างมันแล้วกัน กลับไปยืนข้างนอกได้แล้วทำการบ่มเพาะได้ ไม่ครบสองชั่วโมงไม่ต้องกลับเข้ามา ”
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะได้รับการตอบรับที่โหดร้ายจากผู้อาวุโสซุนแค่ไหนก็ตาม แต่เขานั้นก็ยังทำตามแต่โดยดี และเริ่มทำการเริ่มเปิดจุดชีพจรจะต่อไปที่อยู่ใกล้กับหัวใจในทันใด
หลังจากทำการเปิดจุดตันเถียนจุดแรกสำเร็จ ในระหว่างกระบวนการเปิดจุดชีพจรจุดถัดไปนั้น ในตอนนี้พลังภายในของสายเลือดในไหลบ่าเข้าไปในจุดตันเถียนที่เปิดแล้ว และนั่นเองทำให้ในตอนนี้ทำให้ตัวเขานั้นมีสถานะเป็นนักรบสายเลือดระดับเริ่มต้นในทันที
ความเข้มงวดของอาจารย์นั้นคือพระคุณยิ่งของลูกศิษย์ สิ่งนี้เฉินเฉียงรับรู้ได้เป็นอย่างดี
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เขานั้นยังรู้สึกตะขิดตะขวงใจอยู่บ้างก็คงเป็นความรู้สึกที่ว่าผู้อาวุโสซุนนั้นอยากจะให้ตัวเขาเปิดจุดชีพจรให้หมดได้ในวันเดียวนั่นเอง
สองชั่วโมงผ่านไป ผู้อาวุโสซุนได้เดินมาหาเฉินเฉียงพร้อมถุงกระดาษและไวน์อีกครึ่งขวด
“เอาล่ะ มากินข้าวได้แล้ว”
“ครับ”
ภายในห้อง ผู้อาวุโสซุนได้เปิดถุงกระดาษขึ้นมา และตอนนั้นเ
