ฉินเฉียง ไม่เพียงจะปลุกสายเลือดได้แล้ว แต่เขาอาจจะปลุกสายเลือดที่มีความสามารถด้านความเร็วอีกด้วย”
“หึหึหึ ผู้อาวุโสซุน กัปตันฉี พวกเราจะมาคาดการณ์มั่วซั่วกันไปทำไมล่ะ ทำไมเราไม่พาเข้าไปตรวจสอบดูจะได้รู้กันไปเลย”
“จริงด้วย รีบไปกันดีกว่า”
ท่าทางของผู้อาวุโสซุนในตอนนี้ดูกระชุ่มกระชวยราวกับได้กลายเป็นหนุ่มอีกครั้ง เขารีบดันเฉินเฉียงเข้าอาณานิคมและเดินไปด้วยกัน
“ปู่ซุน ข้าว่าเราตัดแบ่งเนื้อกระต่ายสายฟ้านั่นก่อนไม่ดีกว่าเหรอ เนื้อของมันนั้นหอมมากเลยนะ”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวข้าจะส่งคนไปตัดเนื้อนั่นไว้ให้พวกเจ้าสักสิบสองกิโลกรัมก็แล้วกัน เจ้าและผู้อาวุโสซุนจะได้มีเนื้อดีๆไว้กินกัน”
ผู้การหลิงพูดออกมาในขณะที่กำลังเดินนำทุกคนกลับเข้าไปในอาณานิคมด้วยความตื่นเต้น
ในโรงพยาบาลสนามของอาณานิคม ที่ซึ่งใช้เป็นสถานที่ทดสอบสายเลือดโดยเฉพาะ
เมื่อได้เห็นเฉินเฉียงมาปรากฏกายอยู่ตรงหน้า หมอลีที่เป็นหมอประจำที่นี่อดที่จะนึกแปลกใจขึ้นมาไม่ได้
“….เฉินเฉียง ข้าหวังว่าเจ้าคงไม่คิดถือโทษเรื่องที่เขาหมางนะ”
หมอลีพูดออกมาด้วยท่าทีอึดอัดเล็กน้อย แต่เฉินเฉียงนั้นเชื่อว่า ต่อให้ย้อนกลับไปได้ หมอลีก็ยังคิดจะทำอย่างนั้นอยู่ดี
เฉินเฉียงที่คิดได้แบบนั้นจึงได้สะบัดมือออกไปแสดงถึงความไม่ใส่ใจ “ช่างมันเถอะน่า ถ้าไม่ใช่หมอลีล่ะก็ข้าเองก็คงไม่ได้โชคดีได้กินเนื้อกระต่ายสายฟ้าเป็นแน่”
ถ้าจะบอกว่าเฉินเฉียงนั้นไม่โกรธก็ค