เหมือนเพื่อเปลี่ยนเรื่อง ไทฮองไทเฮารับเจียงเซี่ยนไปนั่งลง และสั่งให้นำอาหารมาได้แล้ว
ขนมถั่วหยกเขียว แตงกวาดอง ลูกนกพิราบใส่เครื่องเทศทั้งห้า เนื้อกระต่ายผัดซอส ขนมจีบไหมทอง กั้ง และปลากุ้ยเรือมังกร…งานเลี้ยงน้ำชาที่เดิมทีธรรมดา เพราะการแทรกแซงของจ้าวอี้ กลายเป็นงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ด้วยผลไม้แห้งสี่ ผลไม้เชื่อมสี่ ผักดองสี่ อาหารเย็นสี่ และอาหารร้อนแปด แต่ครึ่งหนึ่งของคนที่ร่วมงานล้วนเป็นชายแก่กับหญิงชรา ต่อให้ไม่ใช่ก็เน้นเรื่องบำรุงสุขภาพมากเช่นกัน อาหารยกเข้ามา คนหนึ่งคีบไม่ถึงหนึ่งตะเกียบก็ถูกวางลง สิ้นเปลืองฝีมือของคนครัวห้องเครื่องเปล่าๆ
เจียงเซี่ยนเฝ้ามองอยู่ข้างๆ อย่างเฉยชา รู้สึกว่าสู้แอบอยู่ในห้องชาของวังฉือหนิงและดื่มชาร้อนสักถ้วยพลางกินของว่างสักสองสามชิ้นและคุยพวกเรื่องส่วนตัวกับพวกไทฮองไท่เฟยและไป๋ซู่ดีกว่า สบายใจและอิสระมากกว่า
ต้องโทษจ้าวอี้ที่ทำให้งานเลี้ยงวันเกิดดีๆ ของนางกลายเป็นแบบนี้
อ๋องเจี่ยนยังคงไม่อยู่เฉย และหาเรื่องคุยกระซิบกระซาบกับจ้าวอี้หลายครั้ง
จิตใจของจ้าวอี้อยู่ที่เจียงเซี่ยนหมด เดี๋ยวก็เรียกนางดื่มน้ำแกง เดี๋ยวก็เรียกนางกินอาหาร จึงจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับ
