ยกลับมาตอนไหนอีก?”
ผู้ติดตามเอ่ยเสียงเบาว่า “ท่านหญิงเจียหนานกลับเมืองหลวง ฝ่าบาทแอบกลับวัง แถมยังเสวยพระกระยาหารเย็นที่วังฉือหนิงด้วย ผ่านไปสองสามวันก็มอบของมากมายให้เป็นรางวัลแก่ท่านหญิง ของทั้งหมดเอาออกมาจากในท้องพระคลัง ท่านหญิงบอกว่าไม่ต้องการ ทั้งกินไม่ได้และดื่มไม่ได้ ฝ่าบาทก็บอกว่าเป็นของขวัญที่ให้ท่านหญิงสำหรับเข้าพิธีปักปิ่น และส่งถั่วทองไปอีกหนึ่งหู แถมยังเอ่ยว่า ทีนี้ก็กินได้ดื่มได้แล้วใช่หรือไม่? ท่านหญิงเจียหนานจึงรับไว้ทั้งหมด ฝ่าบาทดีใจมาก และให้หลิวชิงหมิงหัวหน้าขันทีของท้องพระคลังไปรับใช้ท่านหญิง บอกว่าช่วงที่ท่านหญิงเจียหนานอยู่ในวังชั่วคราว หลิวชิงหมิงรับผิดชอบเรื่องของท่านหญิงเจียหนาน” เขาเอ่ยถึงตรงนี้ ก็มองไปรอบๆ อย่างระมัดระวังครู่หนึ่ง และเอ่ยว่า “ท่านโหวบอกว่า ทางอ๋องเจี่ยนได้ข่าวว่า ท่านหญิงส่งของทั้งหมดนั้นไปที่บ้านที่ภูเขาเสี่ยวทังของนาง องครักษ์ของตระกูลหลี่ที่คุ้มกันท่านหญิงกลับเมืองหลวงอาศัยอยู่ในบ้านที่ภูเขาเสี่ยวทัง แต่ละคนต่างเป็นยอดฝีมือ และท่านหญิงยังอยากขอตำแหน่งผู้ว่าราชการมณฑลส่านซีให้หลี่เชียนด้วย อันชางป๋อรู้แล้วโกรธมาก จะไปต่อว่าฝ่าบาท แต่ถ