บทที่ 293 กอบโกยอย่างมโหฬาร
หลายวันให้หลัง ลวี่หยางก็มั่นใจแล้วว่า ซิ่วซินเจินเหริน ไม่มีปัญหา
หุ่นเชิดนั้นทรงอำนาจอย่างแท้จริง เพียงแค่ลวี่หยางกระตุ้นพรสวรรค์นี้ ไม่ว่าซิ่วซินเจินเหรินจะเคยมีท่าทีเช่นใด สุดท้ายก็ต้องเชื่อฟัง
ส่วนทางอวิ๋นเมี่ยวชิงนั้น ลวี่หยางกลับไม่จำเป็นต้องใช้หุ่นเชิดบังคับ
เพราะไม่จำเป็น ตั้งแต่รู้ว่า กระบี่ใหญ่ล้ำค่าของลวี่หยาง ช่วยเร่งการฝึกของตนได้ อวิ๋นเมี่ยวชิงก็เอาแต่ปิดด่านฝึกฝนอย่างเคร่งครัด
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่ออวิ๋นเมี่ยวเจินเสนอว่า “ให้อยู่ในตำหนักซ่อนกระบี่ไปก่อน” นางก็ยิ่งไม่ออกประตูเลยแม้แต่ก้าวเดียว
ซึ่งก็ตรงใจลวี่หยางนัก
เรื่องเดียวที่ทำให้เขารู้สึกขัดใจเล็กน้อย คือซิ่วซินเจินเหรินก็ฝึก เคล็ดกระบี่ไร้รักดุจน้ำแข็ง เช่นกัน จึงแทบไม่มีเพื่อนฝูงในนิกายกระบี่หยก
ใครๆ ก็รู้ว่าเคล็ดนี้เน้น ลบอารมณ์ให้สูงส่ง กระบี่เย็นดังใจ เย็นดุจน้ำแข็ง มีเพียงส่วนน้อยที่ชอบแนวนี้ คนทั่วไปย่อมไม่อากเอาหน้าอุ่นไปแนบก้นเย็น คนเดียวที่เธอสามารถเรียกมาช่วยได้ ก็แค่ มือกระบี่วางรากฐานระดับกลาง คนหนึ่งเท่านั้น
“ตอนนี้หุ่นเชิดยังควบคุมได้แค่ระดับวางรากฐานขั้นต้น”
“ส่วนขั้นกลางนั้น เกรงว่าต้องรอให้ร่างเซียนของข้าหล่อเลี้ยงถึงระดับเดียวกันก่อนจึงจะควบคุมได้ อย่าเสี่ยงเลยจะดีกว่า”
ทุกอย่างต้องยึดหลักมั่นคงไว้ก่อน!
แล้วการจะไปควบคุมระดับวางรากฐานในนิกายกระบี่หยกโดยตรงน่ะหรือ?
