คุณหนูใหญ่ต่งใกล้จะระเบิดแล้ว
ในเมื่อดูถูกตระกูลต่ง เช่นนั้นก็อยู่ห่างๆ แล้วกัน แต่ทุกครั้งที่เจอก็วางมาดผู้อาวุโสเหมือนนางไม่ได้เรื่องได้ราว นี่ทำให้ใครดูน่ะ?
ทว่านางไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว
ท่านหญิงเจียหนานยืนอยู่ข้างๆ
ว่ากันว่านางกตัญญูต่อผู้อาวุโสมาก หลี่ฉางชิงพ่อสามีของนางมาจากตระกูลที่ต่ำต้อยแบบนั้น แต่นางก็ยังเคารพหลี่ฉางชิงเหมือนบิดา ปรนนิบัติทั้งเช้าและเย็นทุกวัน ไม่เคยกล้าละเ เลย
คุณหนูใหญ่ต่งสูดหายใจลึก พอรู้สึกว่าความโกรธแค้นในใจสลายไปพอสมควรแล้ว ถึงจะเอ่ยอย่างนอบน้อมว่า “ฮูหยินซย่าสั่งสอนได้ถูกต้อง ช่วงนี้ข้าอยู่บ้านรับใช้ท่านย่าตลอด ธุรกิจข้าง งนอกมีท่านพ่อกับน้องชายของข้า ข้าจึงเข้าไปก้าวก่ายไม่ค่อยได้”
สีหน้าของฮูหยินซย่าถึงจะดีขึ้นหน่อย
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้ายังคิดว่าคุณหนูใหญ่ต่งไม่รู้จักฮูหยินซย่าเสียอีก! ที่แท้เป็นคนรู้จักเก่าหรือ! กลายเป็นข้าความรู้ตื้นเขินแล้ว”
ฮูหยินซย่าสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
นางมัวแต่สั่งสอนคุณหนูใหญ่ต่ง จนลืมไปว่าท่านหญิงเจียหนานยังมองอยู่ข้างๆ
เรื่องที่อำเภอฮว่าอินกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไร พูดไปพูดมา ล้วนเป็นเพราะหวังเฉิงคิดว่ามอบหม
