างไร! นางเป็นท่านหญิง หากไม่ติดที่อายุ อาสะใภ้ของข้าน่าจะไปเยี่ยมนางถึงจะถูก ข้าเคยเห็นท่านหญิงไกลๆ แค่สองครั้ง แม้แต่หน้าตายัง งเห็นไม่ชัด ทว่ารูปร่างของนางถือว่าสูงในหมู่ผู้หญิง และท่าเดินงดงามมาก เรียบร้อย แต่กลับมีบุคลิก เบิกบานใจมาก…”
ทั้งสองคนคุยกันเรื่องนี้จนแยกกันที่ศาลาว่าการผู้ว่าราชการมณฑล
——————————————————
เจียงเซี่ยนย่อมไม่รู้ว่ามีคนอยากรู้เรื่องนางมาก
ความคิดทั้งหมดของนางล้วนอยู่ที่หลี่เชียน
จนกระทั่งตอนเย็นส่งมาว่าหลี่เชียนไปถึงอำเภอฮว่าอินอย่างราบรื่นแล้ว และผู้บังคับกองร้อยอำเภอฮว่าอินไม่เพียงแต่ไม่ไป ทว่ายังหามโลงศพอยู่หน้าประตูบ้านของตนเอง และสาบานว่าจ จะตายพร้อมกับเฉินเฟยด้วย
หลี่เชียนปวดศีรษะมาก และจำเป็นต้องเรียกทั้งสองคนไปปรึกษาว่าเรื่องนี้จะทำอย่างไร
ตอนที่เซี่ยหยวนซีบอกเรื่องพวกนี้กับนาง นางฟังอย่างตั้งใจมากตลอด จนกระทั่งเซี่ยหยวนซีพูดจบ เจียงเซี่ยนถึงพึมพำว่า “หากเป็นข้า จะเตือนเฉินเฟยว่า ไม่ว่าอย่างไร พวกเขานั้นคน นหนึ่งคุมงานราชการ อีกคนคุมฐานที่มั่น สุดท้ายทำให้กลายเป็นแบบนี้ แสดงว่าความสามารถในการควบคุมของทั้งสองคนต่างมีปัญหา ราชสำนักมีแต่จะคิดกำจัดทีเดียวทั้ง
