างจึงรออยู่นอกประตูครู่หนึ่ง
ฟังความคิดของท่านหมอฉางจิ่ง เขาคิดว่าจัดการเรื่องร้านขายยาที่นี่เรียบร้อยแล้ว อยากตั้งสำนักการศึกษารับลูกศิษย์หลายคน และเปิดร้านขายยาอีกแห่งหรือสองแห่งที่เมืองกาน
“เมืองซีอานเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์แถบตะวันตกเฉียงเหนือ” เขาเอ่ย “ทั้งไม่ขาดแคลนร้านขายยาและไม่ขาดแคลนหมอที่มีชื่อเสียง แต่เมืองที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ตรงชายแดน อย่างเมืองกานกลับไม่เหมือนกัน ที่นั่นไม่เพียงแต่ขาดแคลนยายังขาดแคลนหมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมอที่รักษาอาการบาดเจ็บกระดูก ก่อนหน้านี้ข้าก็เคยบอกเรื่องนี้กับใต้เท้าเช่นกัน ทว่าใ ใต้เท้ากลับคิดว่าร้านขายยาของพวกเราไม่มีชื่อเสียง จึงคิดว่าเปิดที่เมืองซีอานแห่งหนึ่งก่อนดีกว่า ข้าก็คิดว่า เรื่องเปิดร้านขายยามีข้าก็พอแล้ว แต่เรื่องสอนลูกศิษย์ต้องรบกวน นเหริ่นตง…”
