หลี่หลินคิดว่าตนเองเสนอหลี่ฉางชิงว่าจะส่งหลี่ตงจื้อไปซีอานด้วยตนเอง และรับหลี่เสว่กลับมาจะทำให้หลี่ฉางชิงตกลงอย่างดีใจ ใครจะรู้ว่าหลังจากหลี่ฉางชิงรู้จุดประสงค์ที่เ เขามากลับลังเลเล็กน้อยชั่วครู่ และเอ่ยว่า “เช่นนั้น…เรื่องมอบสินสอดให้ตระกูลเกา จะเลื่อนไปปลายเดือนสามหรือไม่? แบบนี้ก็มีเวลาเตรียมการเพียงพอหน่อยเช่นกัน…ข้างนอกมีคำครหามาก กขนาดนั้น หากเมี่ยวหรงไม่ใช่สะใภ้ของตระกูลหลี่ยังพูดง่าย ในเมื่อเป็นสะใภ้ของตระกูลหลี่ อย่างไรก็ต้องทำให้นางมีหน้ามีตาหน่อย เรื่องมอบสินสอด…จะเมินเฉยไม่ได้!”
เดิมทีทั้งสองตระกูลหารือกันว่าจะมอบสินสอดช่วงเดือนสอง
หลี่หลินได้ยินแล้วรู้สึกซาบซึ้งมาก และรู้สึกว่าท่านอาคิดรอบคอบ จึงรีบคารวะหลี่ฉางชิงอย่างนอบน้อม และเอ่ยว่า “หลานเชื่อฟังท่านอาทุกอย่างขอรับ!”
หลี่ฉางชิงยิ้มพลางพยักหน้า และเอ่ยอย่างลังเลว่า “อาหลิน เจ้าก็รู้เช่นกัน หลี่เชียนแต่งงานกับท่านหญิง สินเดิมของตระกูลเจียงมากจนทำให้นักบวชมองอีกสองสามครั้งก็ต้องเกิด ความโลภจริงๆ ข้าสงสารน้องชายของเจ้า กลัวเขาแต่งงานกับท่านหญิงแล้วถูกคนดูถูกว่า เขย่งเท้าทำตัวสูง จึงแทบจะย้ายทรัพย์สินในตระกูลหลี่ทั้งหมดจน
