ี่ฐานะครอบครัวยากจนแต่ทำงานให้พวกเราได้ก็ยิ่งดีเลย”
“เจ้ากับเว่ยสู่ตามข้าไปเมืองกาน”
เขาเอ่ยถึงตรงนี้ ก็ลังเลอยู่ชั่วครู่ และเอ่ยว่า “จงเทียนอี้แนะนำจงเทียนอวี่น้องชายของเขาให้ข้า เจ้าคิดว่าเด็กคนนี้เป็นอย่างไร? ช่วงนี้ข้าอยู่ข้างนอกตลอด จึงไม่ค่อยรู้เรื องในบ้าน”
เซี่ยหยวนซีเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าก็ติดต่อกับเทียนอวี่ไม่มากนัก แต่เทียนอี้ดูหน้าทะเล้น กลับรู้ดีอยู่แก่ใจ ในเมื่อเขาแนะนำเทียนอวี่ คิดดูแล้วก็ไม่เลวเช่นกัน ทว่าคุณชาย รอง…ท่านคิดจะให้เขาอยู่ที่ซีอานหรือ?”
“ให้เขาอยู่เป็นเพื่อนเจียหนาน” หลี่เชียนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ข้าว่าเขาได้รับความโปรดปรานจากเจียหนานมากทีเดียว ก็ให้เขาอยู่ที่ซีอานชั่วคราว ประการแรกจะได้เรียนรู้พวกธรรมเน นียมกับท่านคัง ประการที่สอง ในเมืองซีอานมีลูกหลานตระกูลที่มั่งคั่งมากมาย เขารู้จักคนไว้บ้างก็ดีเหมือนกัน”
เซี่ยหยวนซีกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ไม่รู้ว่าหลี่จี้รู้การจัดการที่พี่ช
