หลิวตงเยว่ไม่ตอบคำถามของอวิ๋นหลิน แต่กลับมองอวิ๋นหลินอย่างลุ่มลึกมาก
ถึงเวลานี้แล้ว หากอวิ๋นหลินยังไม่รู้เจตนาของเจียงเซี่ยน เขาก็ต้องสงสัยสติปัญญาของอวิ๋นหลินจริงๆ แล้ว
เจียงเซี่ยนยอมค้างคืนที่ศาลหลักเมืองดีกว่าเข้าใกล้ต้าถง เห็นได้ชัดว่าอยากหลีกเลี่ยงฉีเซิ่ง ไม่ให้ใครรู้เรื่อง ที่นางกลับเมืองหลวงทั้งนั้น
อวิ๋นหลินเป็นห่วงมากกว่าปกติ ทำให้ตอนที่จัดการปัญหาหรือสื่อสารกันความคิดวุ่นวายมาก และที่ถามคำถามนี้กับหลิ วตงเยว่ ก็เป็นการกระทำที่จนใจด้วยความร้อนใจเช่นกัน หลังจากใจเย็นลงท่ามกลางความเงียบของหลิวตงเยว่ เขาก ก็ย่อมเข้าใจจุดประสงค์ของเจียงเซี่ยนเช่นกัน ทว่าเขาก็ยังไม่เหมือนกับหลิวตงเยว่อยู่ดี หลิวตงเยว่เป็นคนข้ างกายเจียงเซี่ยน เขาจะถือความต้องการของเจียงเซี่ยนเป็นความต้องการ มีแต่สิ่งที่เจียงเซี่ยนมีความสุขและสนใจ ห หลิวตงเยว่ถึงจะสนใจและทำความเข้าใจ สิ่งอื่นล้วนไม่อยู่ในขอบเขตความคิดของเขา ดังนั้นเขาจึงสามารถมองจุดประสงค์ ของเจียงเซี่ยนออกได้อย่างเร็วมาก ตอนที่เจียงเซี่ยนไม่แสดงจุดประสงค์ของนางว่าสามารถให้คนอื่นรู้ได้ ต่อให้ เป็นกับอวิ๋นหลิน ต่อหน้าพี่น้องที่สนิทกันที่เคยเคียงบ่าเคีย
