ฮูหยินติงปวดศีรษะแทบแตก แต่ฉิงเค่อกลับกำลังกังวล
นางถอดเครื่องประดับให้เจียงเซี่ยนที่นั่งล้างเครื่องสำอางอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง พลางเอ่ยเสียงเบาว่า “พวกเราตะโกนออกไปแบบนี้ไม่เป็นไรหรือเจ้าคะ? ถึงเฉิงเอินกงจะสิ้นเปลืองแรงไปมากเพื่อให้กรมขุนนางไม่แตะต้องใต้เท้าจวงชั่วคราว แต่ถึงอย่างไรสำเนาเอกสารราชการของราชสำนักก็ยังไม่ประกาศ หากมีการเปลี่ยนแปลง…”
พวกนางจะเสียหน้ามาก
ก่อนหน้านี้ท่านหญิงไหว้วานให้เฉิงเอินกงคิดหาทางทำให้ใต้เท้าจวงอยู่ในตำแหน่งเดิมต่อ
“ถึงจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ไม่กลัวเช่นกัน” เจียงเซี่ยนมั่นใจความสามารถในการทำงานของเฉาเซวียนมาก “ข้าเพียงแค่อยากให้ฮูหยินติงกับฮูหยินหลี่ช่วยข้าถ่ายทอดคำพูด พวกคนถ่อยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยจะได้ไม่คิดว่าล่วงเกินข้าแล้วขอโทษสักครั้งก็จบเรื่องได้ ครั้งนี้หากข้าไม่ทำตระกูลจวงจนหมดความโกรธ ข้าก็ไม่แซ่เจียง”
ฉิงเค่อเม้มปากยิ้ม
ท่านหญิงที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาแบบนี้ นางไม่ได้เห็นนานมากแล้ว
จะเห็นได้ว่าท่านหญิงยังคงชินกับการคบหากับพวกฮูหยินจากตระกูลขุนนาง
ความคิดฉายวาบผ่านไป สายตาของนางก็มีความเศร้าเล็กน้อย
มิน่าเล่าไทฮองไทเฮาถึงอยากให้ท่านหญิงอยู่ในวังต่อ
หากท่า
