ะสายจะมาแล้ว
แต่ไม่รู้ว่าจะมาเยือนจริงๆ เมื่อไร และไม่รู้เหมือนกันว่ายุคที่ระส่ำระสายนี้จะดำเนินไปนานแค่ไหน เขาจะได้เห็นวันนั้นของยุคที่เจริญรุ่งเรืองและสงบสุขหรือไม่
ทั้งสองคนค่อยๆ เดินออกจากจวนสกุลหลี่
——————————————————–
ฮูหยินหลู่ไม่เห็นเจียงเซี่ยนในงานแต่งงานของคุณหนูสามตระกูลหยวนก็แปลกใจมาก จึงหาโอกาสทักทายฮูหยิน นเหอและถามถึงเจียงเซี่ยน
ฮูหยินเหอเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “สองสามวันนี้นางรู้สึกไม่สบาย จึงพักผ่อนอยู่ที่บ้าน!”
ฮูหยินหลู่ได้ยินก็อดที่จะเอ่ยอย่างเป็นห่วงไม่ได้ว่า “นางไม่สบายตรงไหน? หาหมอหรือยัง? หมอว่าอย่ างไร?”
ฮูหยินเหอเอ่ยอย่างอ้อมค้อมว่า “หลังจากท่านหญิงมาซานซี ก็พาหมอมาด้วยคนหนึ่ง ร่างกายของท่านหญิงเ เป็นอย่างไร หมอคนนั้นก็ช่วยดูแลอยู่ตลอด ฟังจากน้ำเสียงของท่านหมอ ไม่ได้เป็นอะไรมาก เพียงแค่ไม่ส สบายเล็กน้อยเท่านั้น”
ฮูหยินหลู่รีบเอ่ยว่า “เช่นนั้นตอนนี้ท่านหญิงเป็นอย่างไรบ้าง?”
“เห็นว่าพักผ่อนสองวันก็หาย”
“เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดี” ฮูหยินหลู่ดูโล่งอก และเอ่ยว่า “เช่นนั้นอีกสองวันข้าค่อยไปเยี่ยมนาง นางจะได้ไม่ถูกคนส่งเสียงรบกวนระหว่างที่ป่วย จนพักผ่อนไม่เพียงพอ”
“ฮูหยินหลู่มีน้ำใจ
