ถึงจะทำเพื่อเรื่องของตนเอง แต่เจียงเซี่ยนปล่อยให้หลี่จี้ก่อความวุ่นวายแบบนี้ อย่างไรก็ไม่ค่อยเหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลี่จี้ยังเป็นลูกชายที่เกิดจากอนุภรรยาเพียงคนเดียวของตระกูลหลี่ด้วย
หลี่เสว่สงสารเด็กที่ความคิดรอบคอบและเป็นมิตรกับคนตั้งแต่เด็กคนนี้
นางมองไปที่หลี่เชียน
หลี่เชียนมองเจียงเซี่ยนก่อกวนอยู่ข้างๆ และยิ้มโดยไม่พูดอะไร สีหน้ารักมากและตามใจเล็กน้อยอย่างไม่เคยปกปิด
หลี่เสว่รู้สึกตกใจ
นางเข้าใจมาตลอดว่าการแต่งงานของหลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนเป็นความต้องการของพวกชนชั้นสูงในวัง แต่กลับไม่เคยคิดมาก่อนว่าหลี่เชียนอาจจะชอบเจียงเซี่ยนจริงๆ
หลี่เสว่อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวเหยียด และแอบถามหลี่เชียนว่า “เจ้าจะดูพวกเขาก่อความวุ่นวายแบบนี้อย่างนั้นหรือ?”
หลี่เชียนมองหลี่เสว่อย่างลุ่มลึก และเอ่ยเสียงเบาว่า “เจียหนานแต่งมายังซานซีที่ไกลมากคนเดียว ไม่มีแม้แต่เพื่อนเล่นที่สามารถคุยได้สักคน หากนางสามารถหาอะไรทำฆ่าเวลาได้ ไม่ว่าเป็นเรื่องอะไร ขอเพียงนางมีความสุข ข้าก็จะไม่ห้ามนาง”
หลี่เสว่ตกใจมาก ถึงแม้ในใจจะไม่รู้ว่ารู้สึกอย่างไร ทว่ากลับรู้ว่า…ครั้งนี้ไม่ว่าหลี่จี้จะก่อความวุ่นวายอย่า
