ฮูหยินเหอรู้สึกว่าเจียงเซี่ยนพูดมีเหตุผล ยิ่งกว่านั้นนี่ยังเป็นแขกของเจียงเซี่ยน นางกังวลอยู่พักหนึ่งก็ลืมเรื่องนี้ไปจนหมดสิ้น แต่จู่ๆ นายหญิงหนิวที่เคยปรากฏตัวในวันแรกหลังจากที่พวกนางมาถึงก็พาคุณหนูหนิวลูกสาวของตนเองมาอวยพรวันเกิดฮูหยินเหอ
หลี่ฉางชิงให้ความสำคัญกับพวกพี่น้องของตนเองมาก ตั้งแต่พวกนางมาอยู่ หนิวหวาก็เคยมาเยี่ยมหลี่หลินหลายครั้ง และพาหลี่หลิน หลี่จี้ หลี่จวีไปเดินเล่นโดยรอบ เลี้ยงเหล้าพวกเขา แล้วแนะนำภูเขา แม่น้ำ และผู้มีชื่อเสียงแถวนี้ เข้ากับพวกหลี่หลินได้ดีมาก
อย่างไรก็ต้องเห็นแก่หน้าผู้หลักผู้ใหญ่
ฮูหยินเหอรีบเชิญแม่ลูกสกุลหนิวเข้ามา
นายหญิงหนิวนำกล่องของขวัญสิบสองสีมา ท่าทางกระตือรือร้นและมีมารยาทมากขึ้น ส่วนคุณหนูหนิวก็แลดูว่านอนสอนง่ายมากขึ้นกว่าที่พบครั้งแรกเช่นกัน
“ควรจะมาเยี่ยมฮูหยินอีกตั้งนานแล้ว แต่ลูกสาวของข้าไม่ค่อยสบาย จึงเลื่อนวันแล้วเลื่อนวันอีก จนเลื่อนมาถึงวันนี้” นายหญิงหนิวทักทายกับฮูหยินเหออย่างเกรงใจเล็กน้อย แล้วพาคุณหนูหนิวไปคารวะเจียงเซี่ยน นั่งอยู่ที่เรือนของเจียงเซี่ยนพักหนึ่ง ชมพวกไป่เจี๋ยกับฉิงเค่ออย่างหนัก และรับประทานอาหารเที่ยงที่
