ท่านหญิงเจียหนานแต่งมาซานซี ข้าจะไม่ไปได้อย่างไร? ข้าไม่เพียงแต่คิดว่าจะไปเอง ยังคิดว่าจะพาอาหวั่นไปด้วย”
ความนัยที่แฝงในนั้นคือ ไม่เพียงแต่จะไปสนับสนุนเจียงเซียน ทว่ายังจะผูกมิตรกับเจียงเซี่ยนด้วย
นี่ก็ตรงกับที่ฮูหยินหลี่คิดพอดี
ฮูหยินหลี่ถอนหายใจ และยิ้มพลางเอ่ยว่า “ข้าก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน เสียดายที่ตระกูลของเราไม่มีเด็กสาวที่อายุเหมาะสม ไม่อย่างนั้นจะได้อยู่เป็นเพื่อนอาหวั่น!”
ติงหวั่นกำลังสั่งให้พวกสาวใช้วางจานคริสตัลที่ใส่ผลไม้เอาไว้ พอได้ยินก็ยิ้มให้ฮูหยินหลี่ และเอ่ยว่า “ท่านป้า ข้าได้ยินคนบอกว่า คุณหนูสามตระกูลซือถูกปฏิเสธทางอ้อมที่เรือนของท่านหญิงเจียหนาน มีเรื่องนี้หรือไม่เจ้าคะ?”
ในสายตาของตระกูลที่ทั้งทำไร่ไถนาและเรียนหนังสือมาหลายชั่วอายุคนอย่างติงและหลี่ ตระกูลซือที่มาจากตระกูลที่ยากจนก็เหมือนตัวตลก
ฮูหยินหลี่มองฮูหยินติงเหมือนกำลังสื่อถึงอะไรบางอย่าง และไม่เพียงแต่บอกเรื่องที่ตระกูลซือถูกปฏิเสธที่เรือนของเจียงเซี่ยนกับฮูหยินติงและติงหวั่น ทว่ายังบอกนางเรื่องที่เจียงเซี่ยนแต่งเข้ามาไม่ถึงหนึ่งเดือนก็จัดระเบียบงานภายในของตระกูลหลี่แล้ว และยังไล่หญิงรับใช้หลายคนไ