็นสบายคือโถงบุปผาของเรือนด้านในของเรือนตะวันตก เพราะประตูกับหน้าต่างตรงกับทางเดินจากส่วนแรกถึงส่วนที่สอง เจียงเซี่ยนจึงตั้งชื่อนี้
ความนัยที่แฝงในนั้นของไป่เจี๋ยคือ ถามเจียงเซี่ยนว่าจะพาเกาเมี่ยวหรงกับคุณหนูสามตระกูลซือมาหรือไม่
ในมุมมองของฮูหยินเหอ นี่ไม่ใช่เรื่องยากสักนิด และนางยังค่อนข้างกังวลว่าเจียงเซี่ยนจะเกรงว่านางเป็นแม่สามี เกรงใจที่จะบอกลา จึงรีบเอ่ยว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร! ท่านหญิงไปได้เลย” และพอเห็นแสงแดดข้างนอกเปล่งประกายแวววาว ก็รีบเอ่ยอีกว่า “ไม่อย่างนั้นให้พวกนางมาก็ได้ ข้าจะให้คนชงชาดีใหม่กาหนึ่งกับล้างพวกผลไม้มา แถมตรงนี้ยังเย็นสบายด้วย พวกท่านก็นั่งคุยกันตรงนี้”
ในความคิดของฮูหยินเหอ นางใจกว้างมากแล้ว
แต่ใครจะรู้ว่าเจียงเซี่ยนกลับหัวเราะเยาะ และสั่งไป่เจี๋ยว่า “เจ้าไปบอกคุณหนูเกาว่า ข้าเล่นไพ่เป็นเพื่อนฮูหยินอยู่ คุณหนูสามตระกูลซือมาเยี่ยมอย่างกะทันหัน วันนี้คงจะไม่ว่างพบพวกนาง ให้นางค่อยมาวันหลัง”
ไป่เจี๋ยขานรับและจากไป
ฮูหยินเหอกับแม่นมเฉิงตกใจมากจนหน้าถอดสี ฮูหยินเหอเอ่ยว่า “นี่…นี่ไม่ดีกระมัง?”
“ไม่ดีตรงไหน!” เจียงเซี่ยนเอ่ย แล้วออกไพ่ใบหนึ่งอย่างสบายๆ และเอ่ย
