ระกูลหลี่ หลี่เชียนผลักเขาออกมาช่วงชิงตำแหน่งนี้ ก็เพื่อเพิ่มการได้ข้อต่อรอง แม้ด่านจวีหย่งจะสำคัญมาก แต่กลับไม่อยู่ในเมืองเก้าเมืองที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ต่อเนื่องกันตามแนวป้องกันของกำแพงเมืองทางภาคเหนือ จึงไม่อาจพกตราแม่ทัพได้ อวิ๋นหลินคงจะไม่นั่งในตำแหน่งนี้นานมาก ไม่อย่างนั้นหลี่เชียนใช้คนไม่ยุติธรรม อาจจะเกิดความขัดแย้งและรอยร้าวในกองกำลังทหารตระกูลหลี่ได้
ตอนนั้นนางเชื่อ
เพราะในมือของแม่ทัพใหญ่ทุกคนมักจะมีกำลังคนของตนเองกลุ่มหนึ่ง ผลประโยชน์ของคนเหล่านี้เกี่ยวพันกับแม่ทัพใหญ่อย่างแน่นหนา คนหนึ่งเจริญรุ่งเรือง คนอื่นล้วนเจริญรุ่งเรือง คนหนึ่งได้รับความเสียหาย คนอื่นล้วนได้รับความเสียหาย ต่อให้แม่ทัพใหญ่ไม่อยากช่วงชิง ก็ต้องช่วงชิงเพื่อพวกคนที่อยู่ในมืออยู่ดี
หากเป็นอย่างที่เจียงลวี่เอ่ยจริง ด้วยความสามารถ บารมี คุณสมบัติ และประสบการณ์ของอวิ๋นหลินก็ล้วนไม่มีทางที่จะอยู่ที่ด่านจวีหย่งนานมากจริงๆ
และตอนนั้นหลี่เชียนกำลังทำสงครามกับชนกลุ่มน้อยทางเหนือ จัดให้แม่ทัพที่กล้าหาญอย่างอวิ๋นหลินพักผ่อนในบั้นปลายชีวิตที่ด่านจวีหย่ง ก็สิ้นเปลืองเกินไปเช่นกัน อย่าว่าแต่เฉลียวฉลาดเหมือนหลี่เชียนเลย แม้แต่นางก็ไม่มีทางที่จะตัดสินใจแบบนี้
ทว่าเรื่องราวกลับเกินความคาดหมายของนางกับเจียงลวี่
อวิ๋นหลินไม่เพียงแต่อยู่ที่ด่านจวีหย่งอย่างเงียบสงบและสงบเสงี่ยม ทว่ายังอยู่ถึงห้าปี
จนกระทั่งนางถูกจ้าว
