เจียงเซี่ยนที่อยู่ในห้องหอตื่นแล้ว
นางคิดไม่ถึงว่าตนเองจะหลับลึกขนาดนี้
นางนอนจนฟ้าสว่าง โดยไม่ได้พลิกตัวด้วยซ้ำ
ชาติก่อนตอนที่นางแต่งเข้าในวังนั้นไปอยู่ที่วังคุนหนิงเลย
แต่คืนแรกที่เข้าไปอยู่ นางกลับพลิกตัวไปมาและนอนไม่หลับ จนกระทั่งฟ้าสว่างเล็กน้อยถึงจะงีบไปครู่หนึ่ง แล้วก็ไปเซ่นไหว้ที่ตำหนักเฟิ่งเซียน รับการเข้าเฝ้าและการถวายบังคมจากหญิงบรรดาศักดิ์ จัดงานเลี้ยงของสมาชิกในครอบครัวต้อนรับราชนิกุลและญาติในตระกูลเดียวกัน…ยุ่งทั้งวันจนปลายเท้าไม่ได้แตะพื้นด้วยซ้ำ ถึงตอนกลางคืนนางฝืนนอนไปเพียงหนึ่งชั่วยามก็นอนไม่หลับแล้ว สุดท้ายนางจึงอ้างว่าจะไปเยี่ยมไทฮองไทเฮาถึงจะได้นอนต่ออย่างสบายบนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่างของห้องอุ่นของไทฮองไทเฮา นี่ก็เป็นสาเหตุสำคัญว่าทำไมหลังจากจ้าวอี้ตายนางถึงย้ายไปอยู่วังฉือหนิงทันทีเช่นกัน
แม้จะเข้าสู่เดือนห้าแล้ว ทว่าตอนเช้ากับตอนเย็นของไท่หยวนก็ยังเย็นสบายมาก ผ้าห่มสองชั้นบางๆ คลุมอยู่บนตัวกำลังดี ทำให้คนขี้เกียจจนไม่อยากลุกขึ้น
หลี่เชียนตื่นแล้วตอนที่นางลืมตา พอเห็นสถานการณ์ก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นก้มหน้าลูบผมสีดำสนิทของนางที่กระจัดกระจายอยู่บนหมอนเป็ดแมนดารินเล่นน้ำสีแดงเข้ม และเอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “นอนไม่ค่อยหลับหรือเปล่า? หากนอนไม่ค่อยหลับ ก็นอนอีกสักครู่ ท่านพ่อเคยบอกแล้วว่า วันนี้ทั้งวันมีเพียงญาติของทั้งสองฝ่ายพบกันเป็นครั้งแรกเรื่องเดียว ไม่จำเป็นต
