มือที่วางอยู่บนกล่องที่สลักลายมังกรและลงรักสีแดงราวกับถูกไฟลวก ทำให้เจียงเซี่ยนรู้สึกเจ็บปวด
หากเผาราชโองการฉบับที่สั่งให้หลี่เชียนฆ่าตัวตาย…นางก็ต้องเลือกแต่งงานกับหลี่เชียน
ทว่าชาตินี้นางไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับหลี่เชียนเลย ไม่อย่างนั้นทำไมนางถึงตกลงให้ไทฮองไทเฮาเลือกสามีให้นาง? ทำไมถึงตกลงแลกใบบันทึกวันเดือนปีและเวลาเกิดกับจ้าวเซี่ยว…ใช่แล้ว แล้วยังจ้าวเซี่ยว
จ้าวเซี่ยวตามมาตลอดทาง
และอยู่ข้างนอกนี้เอง
เมื่อครู่นางกลัวว่าจะทำลายเกียรติของจ้าวเซี่ยวถึงได้ไม่ปรากฏตัว ในสถานการณ์แบบนี้หากนางเลือกแต่งงานกับหลี่เชียน จ้าวเซี่ยวจะยังมีหน้ายืนอยู่ในสังคมได้อย่างไร?
เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่กลับถูกลากเข้ามาพัวพันกับบุญคุณและความแค้นของนางกับหลี่เชียน นี่ไม่ยุติธรรมกับจ้าวเซี่ยว
นางไม่อาจทำเรื่องที่ไร้ศีลธรรมแบบนี้ได้!
หากไม่เลือกราชโองการทั้งสองฉบับ แล้วนางจะเอาราชโองการที่ขอมาให้นางสองฉบับอย่างไม่สนใจคำตำหนิและคำวิจารณ์ของผู้คน กระทั่งไทฮองไทเฮาที่ให้นางเลือกอย่างอิสระไปไว้ที่ไหน?
สามทาง เดินไม่ได้สักทาง
เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดออกมาบนหน้าผากของเจียงเซี่ยน
นางอยากให้เวลาหยุดอยู่ตอนนี้ตลอดไปจริงๆ และนางก็จะไม่มีวันเผชิญกับสถานการณ์ที่ลำบากแบบนี้แล้ว
เฉาเซวียนเห็นเจียงเซี่ยนไม่ตอบอะไรเขาสักคำมานาน ก็ยิ่งรู้สึกแน่ใจว่าเจียงเซี่ยนมีใจให้หลี่เชียนแล้ว และยิ่งแน่ใจว่าถึงเจียงเซี่ยนจะถูกหลี่เชียนล
