ตระกูลเฉาจะตกต่ำลงไปตั้งแต่นี้หรือ?
เฉาไทเฮาจะเป็นอย่างไร?
เฉาเซวียนเหงื่อออกมากขึ้นเรื่อยๆ
เขามองเจียงเจิ้นหยวน สายตาฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อย
เหตุใดเจียงเจิ้นหยวนต้องบอกเรื่องพวกนี้กับเขา?
เจียงเจิ้นหยวนไม่กลัวว่าเขารู้ว่าตระกูลหลี่สมคบคิดกับเจียงเจิ้นหยวนมานานแล้วจะบอกเฉาไทเฮาหรือ?
เฉาเซวียนรู้สึกว่าตนเองเหมือนมาถูกทางแล้ว
คนอื่นต่างบอกว่าเจียงเจิ้นหยวนอ่อนโยนและเมตตาอย่างไร มีแต่เฉาไทเฮาป้าของเขาที่เคยบอกเขาว่า เจียงเจิ้นหยวนเผชิญทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น วาจาคมกริบและแสบสัน เป็นคนที่เก่งมากคนหนึ่ง ตอนนั้นเขาไม่ได้ใส่ใจนัก คิดว่าเพราะท่านป้าเป็นสตรีมากุมอำนาจ เวลามองพวกผู้ชายที่ตำแหน่งสูงและมีอำนาจมากในราชสำนักก็ย่อมมีอคติบ้างไม่มากก็น้อย จนกระทั่งเจียงเจิ้นหยวนเป็นกองหน้าของจ้าวอี้อย่างเยือกเย็นและกักบริเวณป้าของเขาที่ภูเขาวั่นโซ่วแล้ว ก็ยอมกลับมาตำแหน่งเดิมของตนเองอย่างไม่อาลัยอาวรณ์ในอำนาจแม้แต่นิดเดียว รักษาหน้าที่ของขุนนางอย่างระมัดระวัง เหมือนสบายใจที่จะทำงานแม่ทัพภาคแห่งกองบัญชาการห้าทัพของตนเองต่อไป ทว่าเขากลับถูกผลักเข้าไปในสถานที่ที่ต่อสู้กันอย่างดุเดือดเช่นราชสำนักอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาถึงเข้าใจคำว่า ‘เก่งมาก’ ที่ท่านป้าเอ่ยก่อนหน้านี้แล้ว
เดินหน้าได้ถอยหลังได้ ป้องกันได้โจมตีได้ อดทนได้ชื่นชมได้ รู้ว่าตนเองทำอะไรได้ รู้ว่าสิ่งที่ตนเองต้องการคืออะไร…นี่ถึงจะเป็นลูกผู้ชายอ
