เจียงลวี่หันกลับไปก็เห็นว่าเป็นจินเซียวกับเติ้งเฉิงลู่
เพียงแต่เขายังไม่ทันทักทายทั้งสองคน จินเซียวก็เข้ามาคารวะเจียงลวี่แล้ว และเอ่ยเสียงเบาอย่างห่วงใยมากว่า “มีข่าวท่านหญิงหรือยังขอรับ?”
เจียงลวี่ส่ายหน้า
เมื่อวานเขาไม่ได้นอนทั้งคืน เดี๋ยวเป็นห่วงว่าหวังจ้านอายุยังน้อย ประสบการณ์น้อย แล้วจะสงบสติอารมณ์ไม่ได้ จนไม่เพียงแต่สืบความเป็นไปของจ้าวอี้ไม่ได้ กลับเปิดเผยเรื่องที่เจียงเซี่ยนหายตัวไป เดี๋ยวก็คิดถึงเจียงเซี่ยน กลัวว่าหากนางตกอยู่ในกำมือของจ้าวอี้ แล้วจ้าวอี้ทำทุกวิถีทางเพื่อให้เจียงเซี่ยนเป็นฮองเฮาให้เขา จนเร่งให้เจียงเซี่ยนไม่ไว้หน้าจ้าวอี้ หากนางได้รับบาดเจ็บจะทำอย่างไร?
ดังนั้นวันรุ่งขึ้นพอพวกเขาเข้าเมือง เจียงลวี่ก็คิดจะแยกทางกับพวกจ้าวเซี่ยว ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องของตระกูลเจียง หากเกิดอะไรขึ้นกับเจียงเซี่ยน ก็ควรจะจัดการกันเองถึงจะถูก เขาไม่อยากให้คนอื่นเห็นเจียงเซี่ยนเป็นตัวตลก และทำลายศักดิ์ศรีของเจียงเซี่ยน
พอจ้าวเซี่ยวได้ยินก็ร้อนใจ และเอ่ยว่า “ท่านพี่อาลวี่ ถึงเวลานี้แล้ว ท่านยังเห็นข้าเป็นคนนอกอีกหรือ?”
เจียงลวี่ครุ่นคิดในใจ จ้าวเซี่ยวล่วงเกินแม้กระทั่งฮ่องเต้เพื่อแต่งงานกับเจียงเซี่ยน ไม่ว่าต่อไปตระกูลเจียงกับตระกูลจิ้งไห่โหวจะได้แต่งงานกันหรือไม่ ความจริงใจของจ้าวเซี่ยวก็น่านับถือ ยิ่งกว่านั้นตอนนี้จ้าวเซี่ยวกับเจียงเซี่ยนกำลังคุยเรื่องแต่งงานกันแล้ว และจ้าวเ
