นทันใด นางยิ้มพลางเอ่ยกับไทฮองไทเฮาว่า “เจียหนานของพวกเรารูปร่างหน้าตาเปลี่ยนไปมากจริงๆ ยิ่งโตก็ยิ่งงดงาม! หลังปีใหม่นี่ข้าว่าเหมือนจะสูงขึ้นอีกหน่อยแล้ว”
“ใช่แล้ว” ไทฮองไทเฮายิ้มพลางจับมือของเจียงเซี่ยนและเอ่ยว่า “ยังดีที่ปีที่แล้วตอนที่ตัดเสื้อผ้าสำหรับฤดูใบไม้ผลิให้คนเผื่อขนาดไว้หน่อย ไม่งั้นชุดนี้ยังไม่ได้ใส่ก็คงจะเล็กไปและต้องตัดใหม่แล้ว”
เจียงเซี่ยนนั้นรูปร่างแบบหญิงสาวทางเหนือ ล่าสุดก็สูงเท่าหูของเจียงลวี่แล้ว ในหมู่ผู้หญิงก็ถือว่ารูปร่างสูง มีช่วงหนึ่งจ้าวอี้ยังกังวลว่านางจะสูงต่อไปจนสูงกว่าเขา และจะดูไม่เข้ากันเป็นอย่างมากเวลาทั้งสองคนไปบวงสรวงสวรรค์ที่หอสักการะฟ้าหรือทำการเกษตรที่หอสักการะดิน
ทว่าตอนนี้ดีแล้ว ไม่ว่านางแต่งงานกับใครก็รูปร่างผอมสูงทั้งนั้น ต่อให้เป็นเติ้งเฉิงลู่ที่ไม่เคยยืดตัวตรงต่อหน้านางเลยก็สูงพอๆ กับเจียงลวี่เช่นกัน
พวกไทฮองไทเฮาคุยแต่เรื่องความเปลี่ยนแปลงของเจียงเซี่ยนอยู่ตรงนั้นนานมาก ฮูหยินอันลู่โหวถึงหาจังหวะเอ่ยถึงจุดประสงค์ที่ตนเองมาได้ “…บุตรสาวของหม่อมฉันถูกหม่อมฉันกับบิดาของนางตามใจจนเคยตัว และไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น บิดาของนางก็บอกว่าไม่ได้หวังว่านางจะได้แต่งเข้าตระกูลที่มั่งคั่งและมีอำนาจ และช่วยเหลือพี่ชายของนางได้เช่นกัน ขอเพียงนางได้แต่งงานกับสามีที่เป็นคนเรียบร้อย พวกเราก็ขอบคุณฟ้าดินแล้ว ตระกูลเจียงกับตระกูลหวังต่างรู้จักคนที่มาจากตระกู
