เจิ้นหยวนเคยพบหลี่เชียน เพียงแค่บอกเฉาไทเฮาว่า เขาถูกใจไป๋ซู่ตั้งแต่ตอนที่อยู่ในวังแล้ว แต่ตอนนั้นเฉาไทเฮาคิดแต่จะให้เขาแต่งงานกับเจียงเซี่ยน เขาจึงเก็บความรู้สึกชอบพอไป๋ซู่นั้นไว้ก้นบึ้งของหัวใจ
เวลานี้ตระกูลเฉาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง เขาคิดว่าแทนที่จะรอเจียงเซี่ยนอย่างมองไม่เห็นความหวัง สู้แต่งงานกับไป๋ซู่ดีกว่า “…อย่างน้อยนางก็หน้าตาโดดเด่น เป็นคนสุภาพและเยือกเย็น สบายใจกว่าอยู่กับเจียงเซี่ยนมาก…รายนั้นกล้าลูบคมแม้กระทั่งฝ่าบาท แล้วนับประสาอะไรกับข้า?”
เฉาไทเฮาเข้าใจเจตนาของเฉาเซวียนทันที
ชอบหรือไม่วางไว้ข้างๆ ก่อน ทว่าตระกูลเฉาในเวลานี้เป็นอย่างที่เฉาเซวียนเอ่ยจริงๆ ได้แต่งงานกับคนอย่างไป๋ซู่ก็ถือว่าฐานะของทั้งสองฝ่ายเหมาะสมกันแล้วเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้นเฉาเซวียนอายุไม่น้อยแล้ว ส่วนนางก็อันตรายอยู่ตรงหน้า หากนางตาย เฉาเซวียนก็แต่งงานกับคนอย่างไป๋ซู่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
เฉาไทเฮาจึงตัดสินใจทันที นางลงมือเขียนจดหมายให้เหยียนหวาเหนียนด้วยตนเอง
วันรุ่งขึ้นเหยียนหวาเหนียนก็เอาวันเดือนปีและเวลาเกิดของเฉาเซวียนไปที่จวนเป่ยติ้งโหว…
จวนเป่ยติ้งโหวถึงได้ทำอะไรไม่ถูก
—
เวลานี้ฮูหยินเป่ยติ้งโหวได้รับคำแนะนำจากไทฮองไทเฮาก็สงบจิตใจลงได้ จึงกลับไปจวนเป่ยติ้งโหวอย่างอารมณ์ดี
ใครจะรู้ว่าเป่ยติ้งโหวที่เพิ่งกลับมาจากจวนเจิ้นกั๋วกงก็เรียกตัวนางมาหารือเรื่องนี้ในทันที
“เจียงเจิ้นหยวนแนะนำให้พวกเราตอ
