กับหิมะของตนเองที่โดนนางเตะจนเปื้อนฝุ่นมาก ทว่าสุดท้ายก็ยังอดทนไว้และไม่ดู แล้วเอ่ยกับนางด้วยรอยยิ้มอย่างจนใจว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ใครเจอเรื่องแบบนี้ก็ย่อมโกรธทั้งนั้น ยังดีที่เป็นท่านหญิง หากเป็นคนอื่น เกรงว่าจะบุกไปถึงที่ตั้งนานแล้ว”
นางรู้ดีว่าเจ้าคนสารเลวนี่ไม่เคยพูดจากใจจริงมาตั้งแต่ไหนแต่ไร
เมื่อครู่ยังบอกนางว่าอย่าไป อย่าหาเรื่องใส่ตัวอย่างเด็ดขาด มีเรื่องอะไรสั่งเขาก็พอแล้ว ชั่วพริบตาก็รู้สึกเหมือนว่านางควรจะบุกไปถึงที่
เจียงเซี่ยนอารมณ์ไม่ดีนัก พลางปรายตาจ้องหลี่เชียน
หลี่เชียนรู้สึกว่าแปลกมาก
ปกติเวลาที่เจียงเซี่ยนมองคนอื่นสายตาจะสงบนิ่ง แต่เวลาที่จ้องเขา หางตากลับชี้ขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาดำและขาวแยกกันอย่างชัดเจน สดใสและมีชีวิตชีวามากกว่ายามปกติ แถมยังเผยความเย่อหยิ่งที่อยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบและสามารถควบคุมทุกอย่างได้ออกมาเล็กน้อย มองอย่างไรก็รู้สึกว่าน่าสนใจ ทำให้ในใจเขาเหมือนถูกขนนกปัดผ่านเบาๆ และจั๊กจี้
หลี่เชียนอดที่จะทำเสียงนุ่มไม่ได้ และเอ่ยว่า “เป็นอะไรไป? ยังโกรธอยู่หรือ? ไม่เป็นไร ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง”
เขาปลอบใจนาง ความคิดค่อยๆ ฟื้นคืนสติแล้ว
ฮ่องเต้เลี้ยงผู้หญิงคนหนึ่งไว้ข้างนอก ผู้หญิงคนนี้ตั้งท้องแล้ว และเป็นไปได้มากว่าผู้หญิงคนนี้ยังเป็นแม่นมของฮ่องเต้ด้วย…เรื่องแบบนี้ ใครเข้าไปยุ่งอย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอด!
ทว่าเจียงเซี่ยน หลานสาวของไทเฮาไทเฮา ลูกพี่ลูกน้อ
