เตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่าง เฉาเซวียนยืนอยู่ตรงที่นั่งของจ้าวอี้ซึ่งอยู่ต่ำกว่าอย่างนอบน้อม
พอได้ยินเสียง เฉาเซวียนก็รีบเอ่ยว่า “ท่านหญิงเจียหนานกับท่านหญิงไป๋ซู่มาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ท่าทางเหมือนยกภูเขาออกจากอก
เห็นได้ชัดว่าจ้าวอี้ไม่ได้ปฏิบัติกับเขาอย่างดีนัก
เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่รีบเข้าไปคารวะไทฮองไทเฮากับจ้าวอี้
จ้าวอี้ลุกขึ้นยืน สั่งหลิวเสี่ยวหม่านให้ยกม้านั่งเข้ามาเสียงดัง และถามเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มว่า “ได้ยินว่าเจ้าป่วยอีกแล้วหรือ? ทำไมไม่ให้คนไปบอกข้า? หลายวันนี้ข้ายุ่งอยู่กับเรื่องงานวันเกิดของเสด็จแม่ จึงไม่ได้สนใจเจ้าเลย”
หลิวเสี่ยวหม่านค้อมตัวสั่งให้ขันทียกม้านั่งเข้ามา เมิ่งฟางหลิงพานางในนำชาและของว่างมาให้
เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่นั่งลง และเอ่ยอย่างสบายๆ “มีปีไหนที่หม่อมฉันไม่ป่วยหลายรอบบ้างเพคะ ชินเสียแล้ว จึงไม่ได้ทูลให้ฝ่าบาททราบ” แล้วก็เปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น โดยถามจ้าวอี้ว่า “แล้วทำไมฝ่าบาทถึงว่างเสด็จมาได้เพคะ?”
จ้าวอี้เอ่ยอย่างสนิทมากว่า “คิดว่าไม่ได้มาคารวะเสด็จย่าหลายวันแล้ว ก็เลยมาน่ะสิ!”
ไทฮองไทเฮาหัวเราะ
ไม่มีใครสนใจเฉาเซวียน
———————————-
