กลุ่มน้อยทางเหนือ…ตระกูลแบบนี้ ใครจะไม่อยากผูกสัมพันธ์ด้วย?
แต่ตระกูลเฉาของพวกเขามีเพียงไทเฮาคนเดียวเท่านั้น
แถมไทเฮาผู้นี้ยังไม่ถูกกับไทฮองไทเฮาผู้เป็นแม่ยายของคุณชายรองจวนเจิ้นกั๋วกงและยายของเจียงเซี่ยนด้วย
ทุกครั้งที่เฉาเซวียนคิดถึงความสัมพันธ์อันซับซ้อนนี้ก็จะรู้สึกปวดศีรษะ
อย่างไรเฉาไทเฮาก็ไม่เชื่อ นางคิดว่าทุกคนสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตนเองได้ และให้เขาหลอกให้เจียงเซี่ยนมาอยู่ในกำมือให้ได้
หากท่านอาของเขารู้ว่าเขาทำกับนางอย่างขอไปทีเรื่องแต่งงานของเจียงเซี่ยน ไม่ทำให้เขาไม่มีอะไรติดตัวเลยก็ทำให้เขาลอกคราบได้เช่นกัน
เขาไม่อยากกระตุกหนวดเสือ
คิดถึงเรื่องพวกนี้แล้ว เฉาเซวียนก็ฝืนยิ้มและมองไปทางหลี่เชียน
ระหว่างคนกับคนไม่ควรเอ่ยถึงเรื่องส่วนตัวของคนอื่น ทั้งที่รู้ว่าเขาจัดการท่านหญิงเจียหนานไม่ได้ยังพูดจาเช่นนี้ นี่หลี่เชียนกำลังเยาะเย้ยเขาอยู่ใช่หรือไม่?
หลี่เชียนเบิกตาโต สีหน้าแลดูสับสนและงุนงง เหมือนไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เฉาเซวียนก็กลายเป็นแบบนี้
เฉาเซวียนลังเลเพียงชั่วพริบตา
หลี่เชียนมาจากตระกูลโจร หลังจากยอมจำนนก็ถูกเฉาไทเฮาแยก โดยโยกย้ายหลี่ฉางชิงกับเหล่าขุนศึกไปที่ฝูเจี้ยน และออกคำสั่งลับให้จิ้งไห่โหวลอบสังเกตการณ์และคอยดูแล ครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะตระกูลหลี่เข้าทางเฉิงเต๋อไห่ และปีที่แล้วแม่ทัพต้าถงก็ถูกชนกลุ่มน้อยทางเหนือยิงตาย ในมือจึงไม่มีกองทัพใหญ่ที่จะคานอำนาจกับเจียงเจ
