ชื่อของพี่สวีละก็ มันจะไม่สอดคล้องกับกฎระเบียบเลย
ขณะที่พี่สวีกำลังกังวลใจ หัวหน้าแผนกเห็นชื่อของเมิ่งจื่ออวิ๋น มุมปากก็เผยรอยยิ้มเล็กน้อย เขามองพี่สวีกับหลี่ซื่ออวี๋แวบหนึ่ง แววตาปรากฏร่องรอยความพึงพอใจออกมา คิดว่าสองคนนี้กำลังช่วยเขาระบายความแค้น เขายื่นรายชื่อให้ผู้อำนวยการโดยไม่ลังเลแล้วกล่าวว่า “ยาตัวใหม่ของหลี่ซื่ออวี๋มีประสิทธิภาพด้านการฟื้นฟูที่น่าทึ่ง ผมคิดว่าพันโทเมิ่งคงจะยินดีรับการรักษามากๆ เลยครับ”
เขารู้ดีมากกว่าพี่สวีว่าต้องทำอย่างไรถึงไร้ข้อผิดพลาด ดังนั้นเลยจี้จุดสำคัญไปตรงๆ โดยไม่มีการปิดบัง แน่นอนว่าที่เขากล้าทำแบบนี้ก็เป็นเพราะเขารู้ใจผู้อำนวยการดี
ผู้อำนวยการเห็นชื่อของเมิ่งจื่ออวิ๋นเช่นกัน แววตาก็เผยร่องรอยความเข้าอกเข้าใจออกมา เขาพยักหน้ากล่าวว่า “เป็นอย่างนี้จริงๆ เสี่ยวสวี เสี่ยวหลี่ พวกเธอช่างสังเกตดีมาก ดำเนินเรื่องเคสคนไข้ที่เร่งด่วนทันที ไม่เลวๆ ก็เอาตามรายชื่อนี้เลย”
เมิ่งจื่ออวิ๋น นายอยากหายไวๆ ไม่ใช่เหรอ? ฉันก็จะมอบโอกาสนี้ให้นาย ขอเพียงนายรอดพ้นเงื้อมมือของเจ้าหนูน้อยหลี่มาได้นะ…
ผู้อำนวยการนึกถึงผู้ได้รับบาดเจ็บที่ถูกหลี่ซื่ออวี๋รักษา ทุกคนล้วนคร่ำครวญหาฟ้
