ง เสนาธิการอันดับหนึ่งของกองทัพที่ยี่สิบสามของพวกเราเลยเริ่มมองหาความรักแล้ว…
เนื่องจากอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ของหลิงหลาน นักเรียนทหารรุ่นนี้เลยแข็งแกร่งกว่าทั่วไป โดยรวมแล้วมีไม่กี่คนที่โดนคัดออก ทุกคนถูกกองทัพต่างๆ รับไว้ทั้งหมด
เมื่อถึงเวลาแยกจากกัน ทุกคนล้วนจากกันด้วยความอาลัยอาวรณ์ สมาชิกกลุ่มที่ติดตามหลิงหลานไปกองทัพที่ยี่สิบสามไม่ได้รู้สึกสะเทือนอารมณ์มากนัก แต่บรรดาสมาชิกกลุ่มบางคนที่จำเป็นต้องจากไปยังกองทัพที่พวกเขาควรไปกลับรู้สึกย่ำแย่อยู่บ้าง ยิ่งใกล้จากกัน พวกเขาก็ยิ่งหดหู่ใจ ยกตัวอย่างเช่นอู่จย่ง
ขุมอำนาจของตระกูลอู่อยู่ในกองทัพที่สิบห้ามาโดยตลอด ในฐานะที่เป็นทายาทสายตรงของตระกูลอู่ อู่จย่งเลยจำเป็นต้องไปกองทัพที่สิบห้า และก็ไม่อาจเลือกได้ เขารู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าอนาคตของตัวเองอยู่ที่ไหน และเตรียมใจเอาไว้แล้ว
เดิมทีเขาคิดว่าจะบอกลาพวกหลิงหลานด้วยรอยยิ้ม แต่เมื่อเขายืนอยู่ในห้องรับแขกบ้านพักของหลิงหลานอีกครั้ง และมองเห็นหลิงหลานที่สวมชุดเครื่องแบบทหารของกองทัพที่ยี่สิบสาม กำลังดื่มชาร้อนๆ อย่างสบายอกสบายใจ อู่จย่งพลันรู้ว่าตัวเองรู้สึกอาลัยอาวรณ์มากจริงๆ
ถ้าเกิดเป็นไปได้ อู่
